Schronisko na Starych Wierchach jest pięknie położone i ma niepowtarzalny klimat małego obiektu.

Gorce to góry sentymentalne, stworzone dla samotników. Tak pisał o nich Władysław Orkan: "Naprzeciw Tatr, między doliną nowotarską a wężowatą kotliną Raby, wspięło się gniazdo dzikich Gorców. Od romantycznych Pienin odciął je wartki Kamienicki potok, a od spiskiej krainy odgraniczył falami bystry Dunajec. Samotnie stoją nad wzgórzami...".

Stare Wierchy są nieco na uboczu. To jednocześnie polana i szczyt w Gorcach. Tu znajduje się schronisko PTTK. Dawniej prowadziła tędy kołowa droga ze Szczyrzyca przez Mszanę Dolną, Porębę Wielką, Obidową i Klikuszową do Nowego Targu. Był to fragment szlaku z Krakowa na Węgry, a cały trakt nosił nazwę Drogi Królewskiej. Niegdyś dla podróżnych działa tu karczma, która często była odwiedzana przez zbójników. Według ludowych podań, "chłopcy zza bucka" - jak nazywano zbójników - związali łańcuchem i utopili w potoku właściciela wyszynku.

Z widokiem na Tatry i Babią Górę

- To typowe górskie schronisko. Jest sympatyczne, bo jest małe. Miło gościć tu prawdziwego turystę z plecakiem, ale miejsce jest dla wszystkich, kto tylko zdoła tu dotrzeć - zapewnia Bogusia Długopolska, od pięciu lat gospodyni tego miejsca. Wspólnie z mężem Olkiem prowadzą też pobliskie schronisko na Turbaczu. Tam gospodarzą już piętnaście lat. To najdłuższe gospodarowanie na Turbaczu po wojnie. - Zdecydowaliśmy się na prowadzenie drugiego schroniska między innymi ze względu na jego bliskość, ale jest też pięknie położone i ma niepowtarzalny klimat małego obiektu - podkreśla Bogusia. Widać stąd Tatry i Babią Górę.

Od lat na Starych Wierchach odbywa się inauguracja sezonu turystycznego w Gorcach, która zaczyna się polową Mszą św. w intencji turystów, sympatyków schroniska oraz inicjatorów jego odbudowy - Czesława i Elfrydy Trybowskich.

Poza sezonem w ciągu tygodnia jest tu dosyć spokojnie, ale gdy nadchodzi weekend, do tego z piękną pogodą, schronisko zapełnia się turystami. Wtedy trzeba szczęścia, żeby było wolne miejsce noclegowe. Gdy nie ma śniegu, docierają tu również rowerzyści. W jadalniach też brakuje miejsca, zwłaszcza że z kuchni dochodzą smakowite zapachy. Wszystkie potrawy i ciasta są przygotowywane na miejscu. Kuszą zupy - borowikowa, gulaszowa, chrzanowa, czosnkowa czy tradycyjny rosół. Wybór drugich dań również jest bogaty, od jarskich po mięsne. Nikt nie pogardzi też herbatą z dodatkiem domowej konfitury z brusznicy domowej roboty.

Weekendowe przygotowania

Od wiosny, gdy jest tylko zapowiadana piękna pogoda, już wcześniej wiadomo, że będzie tu tłoczno.

Jest jedno z piątkowych wieczorów. Przychodzą pierwsi turyści na nocleg. W kuchni praca wre. - Gotuje się już barszcz ukraiński. To nasza specjalność - mówi pani Teresa, szefowa kuchni. Powodzeniem cieszą się racuszki z owocami i bitą śmietaną.

Jest też Jarek, przysłowiowa "złota rączka", która ogarnia tu wszystko, poza gotowaniem. - Jest specjalistą mechanikiem. Naprawia wszystkie auta, tymi z Turbacza też. Opiekuje się samochodami terenowymi, potrafi je rozłożyć i złożyć na nowo - mówi Bogusia. Takie maszyny muszą zmierzyć się z trudnymi warunkami na wyboistych drogach w Gorcach. - Ciągle poprawiamy drogę na Wierchy, ale przyjdzie deszcz, to w niektórych miejscach robi się niesamowite błoto, w którym można ugrzęznąć. Obsuwają się kamienie. Robią się koleiny. Auta muszą to wszystko wytrzymać, mieć wysokie zawieszenie - opowiada.

Z tygodnia na tydzień słońce coraz szybciej zachodzi, gdzieś za Babią Górą.

Jolanta Flach