Lasy wokół najwyższego szczytu Gorców zostaną włączone do parku narodowego.

W ciągu ostatnich dwóch lat GPN prowadził rozmowy z prywatnymi właścicielami najcenniejszych pod względem przyrodniczym drzewostanów położonych w obrębie kopuły szczytowej Turbacza. Dzięki środkom z Fundacji EkoFundusz park zdołał wykupić około 16 hektarów cennych borów wysokogórskich. Drzewostany, choć przez lata intensywnie eksploatowane, zachowały wiele cech naturalnego boru wysokogórskiego. – Świerki rosną w skupieniach – biogrupach. To charakterystyczna cecha drzewostanów przy górnej granicy lasu. Poza tym drzewostany w kopule Turbacza oparły się atakowi groźnego szkodnika – zasnui wysokogórskiej – który w latach osiemdziesiątych zniszczył znaczne połacie wysokogórskich świerczyn w Gorcach. Ta odporność może potwierdzać ich naturalne pochodzenie – zaznacza Janusz Tomasiewicz, dyrektor GPN.

Specyficzny pokrój drzew to nie jedyna przyrodnicza osobliwość lasów pod Turbaczem. Kolejną są zboczowe, nazywane też „wiszącymi”, torfowiska z rzadkimi skupiskami roślinności bagiennej (torfowce, wątrobowce, wełnianka pochwowata i wąskolistna, bobrek trójlistkowy). W obrębie wykupionych przez park drzewostanów znalazły się także obszary źródliskowe dwóch dużych gorczańskich potoków: Kamienicy i Lepietnicy. Górnoreglowe świerczyny to ostoja rzadkich, chronionych ptaków – dzięcioła trójpalczastego, a przede wszystkim największego z polskich kuraków: głuszca. – Wykup drzewostanów finansowany przez EkoFundusz jest jednym z elementów programu ochrony głuszca – podkreśla Janusz Tomasiewicz.

W najbliższych miesiącach GPN rozpocznie procedurę włączenia wykupionych fragmentów drzewostanów w granice parku.

Marek Kalinowski