Setne urodziny bł. ks. Józefa Stanka najpierw świętowano 4 grudnia w łapszańskiej parafii, a potem 6 grudnia w Zespole Placówek Oświatowych w Łapszach Niżnych.

::attachment{"type":"gallery", "template":"thumb3", "item_id":"36177"}

4 grudnia 1916. Za oknami siarczysty mróz, śnieg przykrywa świat białym puchem, a dom Stanków pełen trwogi i niepokoju o życie matki i nie narodzonego jeszcze dziecka. Poród był niesłychanie ciężki i trudny, trwał bardzo długo. Proboszcz wezwany do rodzącej kobiety udzielił jej sakramentu ostatniego namaszczenia. Czarne chmury rozpędziła ogromna radość, urodził się chłopiec - Józef - ósme dziecko w rodzinie Agnieszki i Józefa Stanków, przyszły błogosławiony i patron łapszańskiej szkoły podstawowej."

Tymi słowami rozpoczęto opowieść o życiu błogosławionego Spiszaka, którego setne urodziny świętowano 4 grudnia najpierw w łapszańskiej parafii, a 6 grudnia w szkole. Wielka radość - wszyscy razem pragnęliśmy cieszyć się tym wyjątkowym wydarzeniem - ufając, że razem z nami świętuje nasz Błogosławiony patrząc na nas z okien nieba. Radość wyrażali tak żywo i z energią śpiewający piosenki, a szczególnie pokazali to najmłodsi uczniowie z klas 0 - III  w piosence "Każdy może być święty." Każdy może być święty - może wiedział o tym już mały Józef Stanek, bo jego droga życiowa była szczególna - jako sześcioletni chłopiec stracił podczas zarazy tyfusu w jednym roku oboje dziadków i rodziców - dla małego dziecka była to tragedia, pozostał pod opieką starszego rodzeństwa. Na pewno ukojeniem dla niego była codzienna msza święta, zaufanie Bogu i praca. 

Józek dorastał w rodzinie pełnej poszanowania dla Boga i pracy. Otoczenie gór, ciężka praca i modlitwa ukształtowały charakter chłopca. Pan Bóg powołał go do służby kapłańskiej. Zaledwie parę dni po przyjęciu święceń kapłańskich 7 kwietnia 1941 roku, pojawił się w rodzinnej wsi, żeby odprawić mszę prymicyjną. Potem powrócił do Warszawy, do rodzinnych stron nigdy już nie wrócił. Zginął w powstaniu warszawskim pełniąc z pełnym poświęceniem obowiązki kapelana. Do końca służył Bogu i bliźnim. W opowieści przywołano piękne zdjęcia nieliczne z prymicji, wspomnienia z 13 czerwca 1999 roku kiedy Jan Paweł II  dokonał beatyfikacji ks. Józefa Stanka, wraz ze 107 męczennikami za Wiarę i, rok później 17 czerwca 2000 roku kiedy nadano imię Błogosławionego Księdza Józefa Stanka Szkole Podstawowej w Łapszach Niżnych, do której uczęszczał młody Spiszak.

"Ksiądz Stanek podjął swój krzyż z miłością. Uwidoczniło się to zwłaszcza wtedy, kiedy trzeba było jego obecności przy tych, którzy walczyli, przeżywali lęk, kryzys odwagi i wierności. Być uczniem Chrystusa - to znaczy wziąć swój krzyż i nieść go odważnie z ufnością nieść go z miłością tak jak czynił to bł. ks. J. Stanek" - tak pisał o naszym błogosławionym kardynał Józef Glemp. Dziś dla nas po stu latach - bł. ks. J. Stanek jest nie tylko bohaterem, ale i autorytetem - kimś kogo warto naśladować. Postać naszego solenizanta patronowała konkursom jakie z okazji jego urodzin zorganizowaliśmy na terenie szkół z naszej gminy - ogłoszono wyniki i wręczono nagrody. To były piękne urodziny - cieszyła sie cała szkoła, uczniowie, nauczyciele i zaproszeni gości, a wśród nich przedstawiciele szkoły na Kopcu w Wadowicach: Renata Rachwał i ks. Jacek Jezierski (pallotyn), dyrektorzy szkół z gminy Łapsze Niżne, przedstawiciele nowotarskiej delegatury, władz samorządowych i samej rodziny naszego patrona. Wielki dzień w naszej szkole - ozdobą była piękna muzyka, zdjęcia - czuło się ten pierwiastek małej spiskiej ojczyzny, którą z dumą podkreślał sztandar Szkoły Podstawowej im bł. ks. Józefa Stanka.

Na spotkaniu urodzinowym - nie może zabraknąć tortu - ten tort podobnie jak nasz patron był bardzo niecodzienny - składał się z dziesiątek małych ciasteczek - pełnych w smaku miłości i radości, tak aby każdy kto ich posmakuje poczuł się nie tylko wyjątkowym gościem, ale poczuł się zobowiązanym do codziennego podejmowania z miłością swojego krzyża i do bycia uczniem Chrystusa - tak jak Bł. ks. J. Stanek. Zacytujmy piękne słowa napisane w liście przez bł. ks. Józefa Stanka: "Najdrożsi stoję obecnie u podnóża wysokiej i bardzo stromej góry. Celem mojego życia jest wspiąć się na szczyt owej góry, a to będzie wymagało ogromnej pracy i wysiłku. Przy Boskiej pomocy i waszych modlitw, o które proszę, może mi się uda ten szczyt zdobyć.” 

Barbara Kowalczyk