- Zmuszanie nauczyciela do pracy z dziećmi drogą wypełniania ćwiczeń wpływa ujemnie na wyniki nauczania i wychowania dzieci - pisze w liście do ministra edukacji Irena Budziszewska, emerytowana nauczycielka z Nowego Targu.

Panie Ministrze !

Pisze do Pana nauczycielka już na emeryturze, która ma za sobą wiele lat pracy poszukiwawczej nad doskonaleniem systemu nauki małych dzieci. Należę do Grupy Ekspertów Dobrej Zmiany w Edukacji. Zorganizowałam debatę dydaktyczną w gm. Tymbark. Jednak na tę naradę nikt z ministerstwa nie przyjechał. Mimo tego wnioski z narady przesłaliśmy do ministerstwa edukacji. Nie otrzymaliśmy żadnej odpowiedzi.

Panie Ministrze, jest bardzo źle z systemem nauki małych dzieci, a opracowania metodyczne są w tej sprawie.

UZASADNIENIE :

JAK POSTĄPIĆ Z DZIECKIEM ROZPOCZYNAJĄCYM NAUKĘ W SZKOLE.

MOŻNA GO BARDZO SKRZYWDZIĆ I ZNIECHĘCIĆ DO NAUKI!!

KTO PONIESIE ZA TO ODPOWIEDZIALNOŚĆ?

Szkoła - zagubione ogniwo poznania 

Każdy człowiek, jeśli ma opanować dokładnie pewien zakres wiadomości z różnych dziedzin życia musi przejść przez tzw. OGNIWA POZNANIA. Ogniwa te muszą następować w pewnej określonej kolejności. Jeśli pominiemy jakieś ogniwo, to wiedza będzie niekompletna, wiadomości stają się trudnymi. Oto przykład.

Widzimy po raz pierwszy jakiś przedmiot, zainteresował nas, próbujemy go opisać, to znaczy, że w tym momencie w naszym mózgu powstają wyobrażenia tej rzeczy. Potem dochodzimy do wniosku, że takich przedmiotów jest więcej, a różnią się jedynie kształtem, kolorem, rozmiarami, ale mają takie samo przeznaczenie. W tym momencie jesteśmy na etapie pojęć.

W następnej kolejności chcemy taką rzecz wykonać samodzielnie, idzie to nam jeszcze nieporadnie, bardzo wolno. Jednak rzecz została wykonana poprawnie. Znaczy to, że jesteśmy już na etapie umiejętności. Jeśli powtórzymy takie czynności , to nabierzemy wprawy w szybkości, prawidłowości w wykonywaniu takiej rzeczy. Wtedy możemy powiedzieć, że już jesteśmy na etapie UMIEJĘTNOŚCI I SPRAWNOŚCI.

Przez te same ogniwa procesu nauczania musi przejść każde dziecko podczas opracowywania różnych tematów np. umiejętność dodawania w zakresie 10 w kl.I.

W klasach starszych nauczyciel może przekazać uczniom pewien zakres wiadomości w sposób werbalny. Uczniowie potrafią sobie wyobrazić te zjawiska, czy przedmioty o jakich jest mowa na lekcji. Mały uczeń nie opanuje wiadomości słownych, nie powstaną wyobrażenia w jego mózgu. Musi daną rzecz zobaczyć, sprawdzić, przesuwać itd. W ten sposób powstają wyobrażenia. Dopiero na takiej podbudowie powstają pojęcia, wiadomości, umiejętności i sprawności.

Małe dziecko nie potrafi siedzieć spokojnie, chce się bawić i być w ruchu, nauczyciel musi uwzględnić te potrzeby dziecka. Dlatego niezbędne jest nauczanie przez zabawę na wszystkich fazach poznawczych. Jeśli będziemy uczyć małe dzieci drogą wypełniania ćwiczeń, to pomijamy wszystkie ogniwa procesu nauczania. Nauka staje się dla dziecka bardzo trudna i niezrozumiała. Dziecko straci chęć do nauki, znienawidzi szkołę, stanie się nerwowe i zanikną w nim wszelkie uzdolnienia jakie powinniśmy w nim rozwijać od samego początku nauki.

Nauczyciel musi znać dobrze psychologię rozwojową dziecka oraz zasady i metody nauczania.

Uczyć przez zabawę

Zmuszanie nauczyciela do pracy z dziećmi drogą wypełniania ćwiczeń wpływa ujemnie na wyniki nauczania i wychowania dzieci. System nauki oparty na ruchu i zabawie jest opracowany pod względem teoretycznym i praktycznym, można go wprowadzać do szkół już od zaraz.

Jednak musi zająć w tej sprawie MEN. Najpierw trzeba odejść od nauki drogą wypełniania ćwiczeń.

Konieczne jest też odciążenia nauczyciela od zbędnej roboty papierkowej, by miał czas zająć się dzieckiem. Niezbędne też są warsztaty metodyczne dla nauczycieli z zakresu nauki systemem zabawowym. MALI UCZNIOWIE czekają na nowy system nauki.

Opracowanie: Irena Budziszewska, www.eduzirena.pl

Z poważaniem, Irena Budziszewska