Tegoroczne szkolenie topograficzno-przyrodnicze organizowane przez Stowarzyszenie Przewodników Tatrzańskich im. Klemensa Bachledy dobiega końca. Ostatnio przewodnicy tatrzańscy weszli na dwa wybitne szczyty nad Doliną Wielicką a przed nimi jest jeszcze wycieczka w Tatrach Zachodnich – od Wołowca po Baraniec.

::attachment{"type":"gallery", "template":"thumb3", "item_id":"6033"}

Przewodnictwo turystyczne, a szczególnie tatrzańskie, wymaga nieustannego podnoszenia swoich kwalifikacji. Trzeba dbać nie tylko o kondycje fizyczną ale również o coraz wyższy poziom umiejętności górskich i wiedzy. W programie corocznych szkoleń organizowanych przez SPT im. Klemesa Bachledy nie może zabraknąć również szkoleń z topografii i przyrody Tatr, szczególnie gdy myśli się o uzyskaniu uprawnień przewodnika tatrzańskiego klasy II lub I. W wycieczce szkoleniowej na Zadni Gerlach i Staroleśny Szczyt uczestniczyło kilkunastu przewodników, pod kierownictwem Józefa Posadzkiego i Rajmunda Starzyka, przewodników I klasy i członków komisji egzaminacyjnej dla przewodników tatrzańskich.

Obie grupy wyruszyły z Tatrzańskiej Polanki asfaltowym chodnikiem wiodącym do Śląskiego Domu. Na rozgałęzieniu szlaków nastąpił podział – grupa Starzyka podchodziła do Doliny Batyżowieckiej, by stamtąd wejść na Zadni Gerlach, a grupa Posadzkiego do Doliny Wielickiej, skąd podchodzili na Staroleśny Szczyt. W godzinach przedpołudniowych pogoda sprzyjała, była dobra widzialność, co umożliwiało objaśnianie panoram i szczegółów topograficznych poszczególnych szczytów i ścian. W południe ochłodziło się, wystąpiły drobne opady deszczu a nawet śniegu. Oba szczyty, na które udali się przewodnicy spowiły chmury, co utrudniało orientację, szczególnie w przypadku dość zawiłej drogi na Staroleśny Szczyt. Podchodzono do Kwietnikowego Kotła a potem na Zwodną Ławkę i dalej Klimkowym Żlebem na Klimkowe Wrótka, by stamtąd wejść na przełączkę między Klimkową Turnią a Tajbrową Turnią – dwa najwyższe wierzchołki spośród czterech Staroleśnego Szczytu. Zwykle one są celem nie tylko dlatego że są najwyższe, ale również z tego powodu, że pierwszy wszedł na te dwie turnie Klemens Bachleda, patron SPT. 14 sierpnia 1892 roku czterech przewodników tatrzańskich – Klimek Bachleda, Jan Bachleda Tajber, Jan Obrochta Tomkowy i Józef Tadziak wyprowadzili na te dwie najwyższe turnie Staroleśnego Szczytu – Kazimierza Przerwę Tetmajera, Tadeusza Boy’a Żeleńskiego, Franciszka Krzyształowicza oraz Jana i Edwarda Koelichenów. Było to wówczas pierwsze wejście na Staroleśną (2492 m). Obie turnie cieszą się do dziś znacznie większym powodzeniem wśród turystów, prowadzonych przez przewodników wysokogórskich UIAGM, niż pozostałe dwie niższe – Pawłowa Turnia i Kwietnikowa Turnia.

Na Zadni Gerlach (2640 m) najłatwiejsze wejście wiedzie z Doliny Batyżowieckiej Walowym Żlebem na Przełęcz Tetmajera, skąd granią na wierzchołek. Tą drogą wchodzili 24 sierpnia 1895 roku przewodnik Jędrzej Wala młodszy i Janusz Chmielowski, który zanim usamodzielnił się taternicko, wchodził na szczyty w towarzystwie przewodników. Z przełęczy weszli potem na dwa sąsiednie szczyty – Gerlach i Zadni Gerlach drogą pierwszego wejścia.

Z obu wymienionych szczytów wznoszących się nad górną partią Doliny Wielickiej roztacza się rozległa panorama, dlatego wejścia na nie są doskonałą okazją, by przypomnieć sobie topografię Tatr. Tym razem przewalające się chmury uniemożliwiły obserwację. Ze szczytów, ze względu na pogorszenie pogody, przewodnicy wracali tę samą drogą, a potem obie grupy spotkały się w Tatrzańskiej Polance.

Apoloniusz Rajwa