Niezmienność na Harendzie czyli kolejne spotkanie pokoleń

W pracowni Władysława Jarockiego, będącej częścią Muzeum Jana Kasprowicza, można od połowy maja podziwiać wystawę malarstwa i rzeźby, której towarzyszą stroje górali tatrzańskich z kolekcji Haftfashion Jadwigi Trebuni Tutki.

Prezentowane dzieła Władysława Jarockiego pochodzą ze zbiorów Muzeum Jana Kasprowicza na Harendzie, z kolei prace  artystów współczesnych z kolekcji Galerii Zofii Weiss w Krakowie. Klasycy malarstwa pokazani są wraz ze studentami i młodymi absolwentami Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie Wydziału Malarstwa, Rzeźby oraz Konserwacji i Restauracji Dzieł Sztuki. Kuratorką wystawy i pomysłodawczynią cyklu „Pokolenia" jest Zofia Weiss, historyk sztuki i krytyk.

Pomysł wspólnej wystawy ma swoje historyczne uzasadnienie. Władysław Jarocki, zięć Jana Kasprowicza, był profesorem ASP. W okresie międzywojennym pozyskał dla krakowskiej Akademii starą góralską chałupę w sąsiedztwie willi poety na Dom Plenerowy. Do dziś odbywają się tu plenery studentów tej uczelni.

"Tegoroczny projekt zatytułowany jest "Niezmienność", traktuje o niezmienności zarówno tradycji i kultury góralskiej, jak i szeroko rozumianego tatrzańskiego pejzażu. Na wystawie zobaczymy barwnie i szeroko malowane postaci góralek i górali oraz to, na co patrzymy z Harendy, czyli pejzaż rozciągający się aż ku szczytom Tatr. Niespodzianką będą elementy strojów góralskich tradycyjnych i współczesnych" - pisze kuratorka wystawa.

Zofia Weiss przypomina, że malarstwo Władysława Jarockiego (1879-1965) wpisuje się całą swoją istotą w epokę Młodej Polski, stając w opozycji do dekadenckiej aury kończącego się XIX wieku. "Sytuuje się po stronie afirmacji i heroizacji życia, podejmuje próbę rekonstrukcji naszej narodowej tożsamości na bazie autentyzmu i pierwotnej, nieunicestwionej cywilizacją oryginalności ludu zamieszkującego Podhale".

Na wystawie, którą będzie można podziwiać do 5 października tego roku, zaprezentowanych jest kilka obrazów Jarockiego - wizerunków górali, w tym legendarnego dudziarza - Stanisława Budza-Lepsioka "Mroza". Są też oryginalne rekwizyty, które niegdyś były motywami do obrazów profesora, np. tradycyjny męski pas skórzany.

Na wystawie można też zobaczyć obraz Włodzimierza Karcza (1937-2008) - jego spektakularny widok na Morskie Oko.

Prezentowany jest też cykl portretów górali autorstwa Janusza Szpyta (ur. 1960), które z jednej strony prezentują urok ich odświętnych strojów, z drugiej demaskują z przymrużeniem oka góralskie słabości.

Jak podkreśla Zofia Weiss "piękny dialog z historią prowadzi dzieło rzeźbiarskie Miroslava Mlkvika (ur. 1986 na Słowacji) - absolwenta Wydziału Rzeźby krakowskiej akademii, przedstawiające chwilę przekazywania, na cele dobroczynne, pierścionków przez Helenę Modrzejewską na ręce św. brata Alberta Chmielowskiego".  

Są i prace młodych artystów, studentów krakowskiej ASP - rzeźba Miłosza Tomkowicza (ur. 2000), pejzaże z okolic Harendy oraz z wycieczek w Tatry autorstwa: Mateusza Cieszewskiego (ur. 1999), Aleksandry Drab (ur. 2001), Antoniny Nowak (ur. 2002), Anny Skokan (ur. 1999), Kingi Brückman de Renstrom (ur. 2001), Katarzyny Grzesiak (ur. 2002), Gabrieli Waloszek (ur. 2002). Kolejną autorką jest Anna Błądek (ur. 1997), która "przywołuje w swoich niewielkich studiach pejzażowych Dolinę Pięciu Stawów, Drogę na Wołowiec i sam Szczyt Wołowca wcinający się trójkątnym szczytem w błękit nieba".

Kolejna artystka - Oliwia Strzopa (ur. 2002) jest autorką serii pastelowych widoków tatrzańskich. "Swoją doskonałością rozwiązań barwy i światła, wydają się być echem pasteli Leona Wyczółkowskiego i zapowiadają duży talent młodej artystki" - pisze o tych pracach Zofia Weiss.