Iwona Banach, autorka popularnych komedii kryminalnych, w książce "Geriatryczne Biuro Śledcze. Zajazd pod Szalonym Mnichem" ponownie zabiera czytelników do zabawnego świata emerytów, którzy zrobią wszystko, by rozwikłać sprawę... jeszcze za swojego życia.

Jak w ogóle powstało Geriatryczne Biuro Śledcze? W małym miasteczku emerytowani pracownicy policji nie mogli znaleźć sobie miejsca, nudząc się i wysłuchując plotek lokalnej społeczności. Wiedzieli, że aby zabić czas, muszą znaleźć jakieś zajęcie. Gdy zatem doszło do zbrodni, postanowili założyć GBŚ czyli ni mniej, ni więcej, jak wspomniane już Geriatryczne Biuro Śledcze, w skład którego weszli licencjonowani detektywi i... licencjonowana bufetowa. Pierwsza ich sprawa zakończyła się sukcesem. Niemniej czego dotyczyła, zdradzać nie będziemy, bo a nuż będziecie chcieli sami się dowiedzieć?

Faktem jest jednak, że dalecy byli z tej okazji od świętowania. Rany cięte i kłute trochę im przeszkadzały, a i zadyszka dawała im w kość. Słowem, trochę, nie tak całkiem, ale jednak byli wykończeni. „To już nie były te czasy, żeby mogli łapać, więzić, zatrzymywać czy razić (czymkolwiek poza brakiem ogłady) bez konsekwencji zdrowotnych, ale i tak praca przy śledztwie dawała im satysfakcję. Potrafili docenić szanse, jakie dawało im życie i znajomości w policji.”

Niestety, los postanowił, że oddechu nie dane było im złapać. Bo oto w Zajeździe pod Szalonym Mnichem ktoś zabił pracującą tam córkę właścicielki. Kobietę znaleziono martwą w pokoju zamkniętym od wewnątrz, do którego wejście na dodatek denatka od środka zabarykadowała stosem książek. Siedziała przy stole z nożem wbitym w plecy, a na stronie otwartej książki odbita była łapa. GBŚ absolutnie nie chciało w tej sytuacji wchodzić w paradę policji, wykorzystali jednak słabość policjantki Purchawy do jednego z nich i tak oto, z jej błogosławieństwem, wyruszyli do Mnichowoli, żeby zająć się sprawą.

Zajazd pod Szalonym Mnichem, cel ich wyprawy, był dość specyficznym miejscem, znanym tylko w okolicy i w Internecie. Trafiali tu ci, którzy nie liczyli na jakieś turystyczne fajerwerki, a raczej szukali wyciszenia, medytacji i wszystkiego, co można było osiągnąć, powiedzmy, bez dużych nakładów finansowych ze strony właścicieli. Tym wszystkim był alienista, albo, jak kto woli, „doradca duchowy”, który miał wśród gości ogromne wzięcie. Zwłaszcza wśród par, z którymi prowadził terapie.

Nazwa zajazdu powstała trochę dlatego, że nazwa miejscowości Mnichowola jakiegoś mnicha sugerowała. A teraz wszyscy jej mieszkańcy, a przynajmniej znaczna większość wierzyła, że miejsce, w którym stoi zajazd, było rzeczywiście onegdaj mnisią pustelnią, którą charakter działalności tego przybytku bezcześcił, więc to morderstwo było jakby zemstą mnicha; że to on zabił. Zdjęcie z miejsca zbrodni, które podesłała im Purchawa, też zrobiło na wszystkich wrażenie. „Była to fotografia odbitej łapy z dorysowanymi jakby pazurami. Nie trzeba dodawać, że fotka była mroczna. No i tak jakby trochę… szalona, bo to, w czym odciśnięto łapę, było krwią. A pazury też dorysowano krwią. Nie był to więc odcisk przypadkowy, ale całkowicie celowy, a więc został zostawiony przez kogoś, kto nie tylko potrafi zabijać, ale i babrać się w ludzkiej krwi. I po coś to zrobił. Krew była krwią ofiary, odcisk, zakładano, był odciskiem mordercy, dla wielu mnicha, ale ten mnich musiał mieć na sobie jakieś rękawiczki, bo odcisk nie posiadał ani jednej linii papilarnej. Założenie, że nieistniejący, wymyślony mnich zamordował córkę właścicielki zajazdu, aż rzucało się w oczy swoją niedorzecznością, ale każdy brał to pod uwagę.”

Cóż, w sumie to poniekąd nie jest dziwne, że policja miała z tym wszystkim kłopot. Bo morderstwo, morderstwem, ale takie nadprzyrodzone? Geriatrycznemu Biuru Śledczemu takie byty jednak niestraszne. Przynajmniej do czasu… Emerytowani policjanci i wspomniana emerytowana bufetowa ochoczo zabrali się za sprawę. Niestety, w szybkim czasie na scenę wjechał kolejny trup, a dzielnych detektywów nawiedził znienacka duch zamordowanej, wywołując ostry atak paniki. Czy w tej sytuacji porzucą śledztwo, by ujść z tym kawałkiem życia, które im jeszcze zostało? Przekonajcie się sami.

Uwaga, książka!
Od wydawnictwa SKARPA WARSZAWSKA mamy dla Was 2 egzemplarze książki. Po jednym otrzymają osoby, które napiszą do nas jako pierwsze dziś, czyli w poniedziałek 19.02 o godzinie 18, na adres: [email protected]. W treści prosimy podać imię, nazwisko i adres, a w tytule maila wpisać: GBŚ.

an

::attachment{"type":"image","item_id":"577679", "alt":"zdjęcie", "title":"", "longSide":"900"}