Dziś mamy dla Was książkę Dariusza Kalińskiego "Awanturnicy i bohaterowie. Wojennym szlakiem polskiej "kompanii braci" - 1. Samodzielnej Kompanii Commando".

Po podpisaniu zawieszenia broni przez Francję i Włochy, Wielka Brytania pozostała osamotniona w wojnie z triumfującymi Niemcami. Dodatkowo pomiędzy 30 czerwca a 4 lipca 1940 roku Niemcy z powodzeniem przeprowadzili operację "Grune Pfeil”, zajmując praktycznie bez oporu brytyjski archipelag na kanale La Manche, wyspy Jersey, Guernsey, Alderney, Sark, Herm i kilka innych niewielkich skrawków lądu w północnej części Zatoki St. Malo.

Churchill, jak zauważa Kaliński, znany ze słabości do różnego rodzaju niekonwencjonalnych sposobów prowadzenia wojny, chcąc odzyskać utraconą na kontynencie inicjatywę, naciskał na podjęcie bardziej agresywnych działań na terenach okupowanych przez III Rzeszę. W liście do szefa sztabu generała Hastingsa „Puga” Ismaya pisał: „Należy przygotować operacje specjalne wyszkolonych jednostek uderzeniowych, które mogą zaprowadzić rządy terroru przede wszystkim w ramach działań podjazdowych”. Jego słowa padły na podatny grunt. Pochodzący z Afryki Południowej podpułkownik Dudley Clark obeznany był z opowieściami o niewielkich oddziałach Burów zwanych commando - „świetnych strzelców wytrzymałych na trudy fizyczne i psychiczne, doskonale znających lokalny teren i potrafiących wykorzystać jego walory”, którzy prowadząc podjazdową wojnę partyzancką dały srogą lekcję pokory brytyjskiej armii w czasie drugiej wojny burskiej.

Clark zaproponował, by w podobny sposób działały angielskie jednostki uderzeniowe, które również miałyby się nazywać Commando, a ich członkowie Commandos. Churchill, sam uczestniczący w wojnie burskiej jako korespondent wojenny, zaaprobował tą propozycję. „Jeszcze tego samego dnia, po południu 6 czerwca, w Ministerstwie Wojny powstała Sekcja 9 pod kierownictwem generała majora Richarda Henry`ego Dewinga, dyrektora Operacji Wojskowych i Planowania. Dewing opracował memorandum podsumowujące ideę komandosów. (…) Przyszli komandosi musieli więc być żołnierzami wszechstronnie przeszkolonymi oraz z racji charakteru wykonywanych zadań odpowiednio zmotywowanymi, o dużej inicjatywie bojowej i umyśle otwartym na różne niekonwencjonalne posunięcia w walce z nieprzyjacielem. Zgodnie z wnioskiem Churchilla nowo powstały rodzaj wojsk ochrzczono mianem sił specjalnych - Special Forces” - pisze Kaliński.

W sierpniu 1942 roku, po zaliczeniu różnych akcji, komandosi wzięli udział w operacji „Jubilee” pod francuskim portowym miastem Dnieppe. I choć zakończyła się ona katastrofą, charakter ich działań znacznie ewoluował. Jak zauważa autor książki, rok 1942 w historii komandosów ma jeszcze jedno szczególne znaczenie. Dziesięć dni po feralnym lądowaniu pod Dnieppe, rozkazem Władysława Sikorskiego, w ramach międzynarodowego oddziału No. 10 (Inter-Allied) Commando powołany został „6-th Troop”, polska kompania komandosów, jedyna tego typu elitarna jednostka Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie. To właśnie o niej opowiada w swojej książce Dariusz Kaliński. Sięgając do wspomnień żołnierzy i źródeł historycznych odtwarza szlak bojowy najbardziej brawurowych polskich specjalsów - 1. Samodzielnej Kompanii Commando.

Uwaga książka!
Od wydawnictwa ZNAK HISTORIA mamy egzemplarz książki. Otrzyma go osoba, która jako pierwsza napisze do nas we wtorek 18.06 o godz. 15 na adres: [email protected]. W treści prosimy podać imię, nazwisko i adres, a w tytule maila wpisać: Specjalsi.

an

::attachment{"type":"image","item_id":"491576", "alt":"zdjęcie", "title":"", "longSide":"900"}