Dziś mamy dla Was dwa tytuły: "Zabójczy tandem" i "Rowerem wokół Bałtyku 1938".

::attachment{"type":"image","item_id":"127274", "alt":"zdjęcie", "title":"", "longSide":"900"}

Po jednej z nich otrzymają osoby, które jako pierwsze wyślą do nas mail w piątek 7.11 o godzinie 15 na adres: [email protected] 
W treści prosimy podać imię, nazwisko i adres. Tytuł maila: Książka + numer wybranej książki. 

Nr 1. „Zabójczy tandem” Jacek Gliński /Wydawnictwo ZNAK JEDNYM SŁOWEM
Pamiętacie może  „Czwarte sikanie Bożenki Kowalskiej” Glińskiego? Tytułowa bohaterka mieszkała w domu spokojnej starości, a za współlokatorkę miała niejaką panią Sabinę. Długo też się bohaterką powieści nie nabyła, bo rolę tę odebrała jej właśnie Sabina, znajdując pewnego ranka zwłoki Bożenki, co wywołało nie lada poruszenie w całym ośrodku. Zamieszkujący go seniorzy, w związku z zaistniałą sytuacją, gubili się w domysłach i plotkach. Prym zaś wiódł najbardziej podejrzliwy pan Antoni, wytrwale lansujący teorię o morderstwie i jasno wskazujący na kucharkę, która na pewno miała jakieś konszachty z grabarzem, a do tego ktoś widział, jak dosypywała truciznę do małego rondelka, z którego później nakładała owsiankę tym, co to się im niby zmarło. Ale Sabina za dużo już w życiu widziała, żeby wierzyć w bzdury wygadywane przez jakiegoś wariata. Gdy jednak odkryła, że kolejną ofiarą mogłaby być właśnie ona, wpadła w popłoch, postawiła Antoniego do pionu i wciągnęła w śledztwo. Jak się ono skończyło, zdradzać nie będziemy. Dość wam wiedzieć, że Sabina przeżyła, a najlepszym na to dowodem jest właśnie „Zabójczy tandem”.

I znów nasza pyskata staruszka gra w nim pierwsze skrzypce, a i najprawdziwszą prawdą jest, że ktoś ewidentnie dybie na jej życie. O tym jednakże przekona się, gdy los na jej drodze znów położy trupa. Ale, zaczynając od początku… Pani Sabina dość ma już obskurnego domu spokojnej starości, gdzie panuje rygor i rutyna, a jak raz w zupie w modnym nurcie zero waste znajduje kawałek ubiegłotygodniowego kotleta schabowego w panierce, to nie może wręcz uwierzyć i pokazuje go wszystkim dumna, jakby co najmniej wygrała na loterii. Opuszcza więc ten przybytek grozy i postanawia pociągiem udać się do swojego wyimaginowanego domu nad morzem. Nie dane jej jednak będzie zbiec samotnie, bo w trop za nią, w spodniach od piżamy dla niepoznaki, podąża zakochany pan Antoni. Dopada ją w pociągu i postanawia nie opuszczać, choćby nie wiem co. Nieczuła na jego awanse Sabina wdaje się w rozmowę z jednym ze współpasażerów i nie byłoby w tym nic dziwnego gdyby nie fakt, iż okazuje się on emerytowanym przestępcą, który, opowiedziawszy towarzystwu w przedziale historię swojego życia, nagle pada trupem.

Antoni, jako były prokurator, poproszony o opinię co z tym fantem począć, zaleca przede wszystkim, choć z pewnym oporem, nie powiadamiać jeszcze konduktorów, bo sprowadzenie policji spowoduje znaczący przestój w ich podróży. Przystawszy na tę propozycję współpasażerowie zaczynają za to prześcigać się w oskarżeniach, któż to mógł pomóc zejść denatowi z tego świata, bo ten ewidentnie został otruty. Kiedy do Sabiny dociera, że sprawcą był kubek z herbatą, który podarowała jej na dworcu jakaś natrętna dziewucha, natychmiast wyciąga Antoniego z pociągu na najbliższej stacji. To jednak dopiero początek ich prawdziwie zabójczej przygody. Jak się ona zakończy, musicie dowiedzieć się sami.

Nr 2. „Rowerem wokół Bałtyku 1938” Bernard Newman /Wydawnictwo ZNAK HORYZONT
Newman był brytyjskim podróżnikiem i pisarzem, a w czasie I wojny światowej żołnierzem. W okresie międzywojennym odwiedził ponad 60 krajów, które przemierzał zwykle właśnie na rowerze. Z tych podróży pisał znakomite, pełne brytyjskiego humoru reportaże. Do Polski pierwszy raz dotarł w 1934 roku, a podróż tę opisał w książce „Rowerem przez II RP”. Zwiedził wówczas m.in. Warszawę, Kraków, Zakopane, Nowy Targ, Lwów i Wilno. Przejechał Kresy Wschodnie i Huculszczyznę. Wyjeżdżał zachwycony, ale na krótko przed wybuchem wojny przeczuwał nadchodzącą tragedię. W 1945 roku przyjechał ponownie, a wizytę tę opisał w książce „Rowerem przez Polskę w ruinie”. Kolejny raz wrócił, gdy rządy objął Władysław Gomułka. Spotykał wówczas chłopów i robotników fabrycznych, poetów, polityków, dziennikarzy, nauczycieli i wojskowych, którzy pokazali mu inną Polskę, taką, której próżno szukać w podręcznikach historii, a którą na karty przeniósł pisząc „Rowerem przez Polskę Ludową”.

Wprowadzając w treść najnowszej publikacji - „Rowerem wokół Bałtyku 1938” - Ewa Kochanowska, jej tłumaczka, podkreśla, iż ta różni się od wcześniejszych tytułów. Tym razem bowiem to nie Polska jest jej głównym tematem, a sam reportaż jest przypadkiem szczególnie interesującym, powstał bowiem rok przed wybuchem II wojny światowej. „W tej barwnej opowieści słychać coraz częściej złowieszcze nuty, w miarę jak wyruszający z Danii podróżnik posuwał się na wschód, a potem, po przejechaniu Estonii, Łotwy i Litwy, z duszą na ramieniu zmierzał przez należące do Niemiec Prusy Wschodnie i Pomorze oraz skrawek polskiego wybrzeża”. Kochanowska zwraca też uwagę na jeszcze jeden istotny fakt. Newman miał zwyczaj w swoich opowieściach podróżniczych występować jako widz naiwny, w tej jednak do głosu dochodzi przenikliwy analityk polityczny. Jak podkreśla tłumaczka, spora część jego rozważań „(…) do dziś nie straciła na aktualności, czy będzie to wezwanie do solidarności europejskiej w obliczu wspólnego wroga, czy wskazanie potrzeby utworzenia „mocnej ligi państw neutralnych, zdeterminowanych, by odeprzeć agresję wobec każdego z jej członków”, czy wreszcie refleksje nad bezsensem granic z perspektywy zwykłego człowieka”. Snując je Newman objeżdża Morze Bałtyckie na swym niezmordowanym towarzyszu imieniem George i pisze z tej podróży relację, którą po raz pierwszy możemy przeczytać po polsku. Spotyka ludzi i poznaje miejsca, których już wkrótce nie będzie. W nazistowskich Niemczech bierze udział w wyścigu rowerowym i z pomocą George’a pokonuje wszystkich przedstawicieli „rasy panów”. Trafia też „zupełnie przypadkiem” na tajne lotnisko eksperymentalne Luftwaffe i zostaje aresztowany.

Ponad 85 lat po podróży Newmana książka trafia do polskich czytelników. Odnalezienie jej tekstu nie było proste - po bardzo długich poszukiwaniach udało się kupić egzemplarz w angielskim antykwariacie. Okazał się przy tym unikatowy - dzięki zawartym w nim mapom służył pilotom RAF do nawigacji.

an