Muzyka eksperymentalna, jazz, hip-hop, uliczne tętno zachodniej Afryki, mieszanka bollywood disco z rytmami Okinawy. Światowy tygiel melodycznych dokonań rozgrzał się do czerwoności podczas festiwalu „Muzyka i Świat”.

Kraków w dniach 19-22 marca stał się centrum zjawisk artystycznych, związanych z muzyką lat 60., 70. i 80. Słuchowiska, projekcje filmowe, spotkania z reżyserami i muzykami, klubowe soundsystemy i koncerty przez cztery dni wypełniały bogaty repertuar festiwalu „Muzyka i Świat”. Do tego warsztatowe spotkania z DJ’ami, którzy dzielili się swymi umiejętnościami w doborze i łączeniu muzycznych brzmień. W tegorocznej edycji w Rezerwacie Winyli prowadził je Kuba i Daniel Drumz.

W Muzeum Sztuki i Techniki „Manggha” odbywały się projekcje filmów dokumentalnych, poświęconych muzyce. Publiczność kołysała się w rytm mambo, amerykańskiego hip-hopu, disco czy elektronicznych brzmień. W trakcie muzycznego słuchowiska Stanisława Meyera fani przenieśli się na Okinawę, a film „Living the Hiplife” zobrazował miejsce narodzin różnych form muzyki afrykańskiej, doskonale oddając dźwiękowy portret miejskiego życia zachodniej Afryki. Finałową projekcją był film „From Mambo to Hip-Hop” Henry’ego Chalfanta. Obserwator życia południowego Bronksu przekonywał o wielkim wpływie mambo na współczesne gatunki, takie jak hip-hop, breakdance czy salsa.

W niedzielę rozdano festiwalowe nagrody. Za najlepszy film dokumentalny o muzyce został uznany „Dub Echoes” w reżyserii Bruno Natala. Najlepszym amatorskim filmem o muzyce w konkursie Musicshot Dailymotion okazał się „Dimanyo kini oi amak oii” w reżyserii Kai Dutki i Nisaul Aulia.

Festiwal to także koncerty. Uczestnicy muzycznych spotkań bawili się doskonale w rytm afrobeatu Feli Kutiego i eksperymentalnego jazzu Sun Ra w trakcie występów Karl Hector & Malcouns. Muzycy z Monachium pokazali, co znaczy hipnotyczny Afro Funk, i zabrali fanów w niespieszną muzyczną podróż przez odległe rytmy i melodie. Były etiopskie klimaty Mulatu, zderzone z motoryką Jamesa Browna. Marimby, sekere, tykwy, dzwonki, eteryczne organy, rwane gitarowe rify i tępe uderzenia bębnów. Kolejnego dnia, w sobotę, na scenę wkroczył tradycyjny maghrebski zespół Chalaban To jedyny w tej części Europy tradycyjny maghrebski zespół. Grupa, założona przed dziesięciu laty w Budapeszcie, inspiracje czerpie z tradycyjnych brzmień północnej Afryki. Lider zespołu, muzyk i aktor Said Tichiti oraz towarzyszący mu artyści zaprezentowali muzykę odznaczającą się silnymi wpływami afro-arabskich stylów, takich jak Gnawa, Hassani (mauretański Desert Blues), Rai oraz algierskie Chaabi. Artyści kilkakrotnie przypominali, że czas na kontynencie afrykańskim płynie zupełnie innym rytmem.

W klubie Pauza przy ul. Floriańskiej etnomuzykolog Samie Ben Redjeb i Pedo Knopp (frankfurcki underground) serwowali melanż brzmień latynoskich, afrykańskich, disco, funk, hip-hop i elektroniki. Po raz pierwszy w Polsce występ DJ Smokestack z Kalifornii i polskiego Soul Service był okazją do zderzenia rodzimego i indyjskiego funku.

A na miłośników starych, analogowych krążków czekał Rezerwat Winyli. Na krakowskim Kazimierzu przy ul. Miodowej w ramach akcji „Winyl za winyl” można było urozmaicić swą kolekcję, wymienić się płytą za płytę.

Rafał Gratkowski