Nowość według niego staje się nudna niemal od razu. Nie ulega modom, ulega za to chętnie własnym emocjom. W malarstwie polskim zaznaczył własną, indywidualną drogę.

Obrazy z kilku ostatnich lat. Pejzaże - mocne w kolorach, surowe. Będące czymś więcej, niż tylko opowieścią o miejscu. Czymś więcej, niż wspomnieniem. Pejzaże, które stają się pretekstem do powiedzenia czegoś więcej. Do zanurzenia się w metafizyce.

\"Krajobraz może się okazać w większym stopniu obrazem religijnym, niż Ukrzyżowanie\" - przekonuje sam artysta i udowadnia to swoją twórczością. Bo choć krytycy lubią dzielić jego twórczość na 2 tematy - pejzaż i malarstwo religijne, tak naprawdę trudno wskazać wyraźną granicę pomiędzy tymi dwoma nurtami w twórczości Rodzińskiego.

Chyba najczęściej powtarzającym się elementem w jego twórczości jest krzyż - ten z ukrzyżowanym na nim Chrystusem, z klęczącą pod nim Marią Magdaleną, ale także ten przechylający się od starości krzyż w krajobrazie wiejskim, a może nawet ukryty znak krzyża w linii pól.

Znak ludzkiego cierpienia, ale i poświęcenia, miłości. Ludzki dramat, o którym Rodziński opowiada także za pomocą innych widocznych na płótnach znaków.

Sam podkreśla, że malowanie jest dla niego czymś w rodzaju zapisywania kart pamiętnika. Inspiracją są spotkania z ludźmi, wspomnienia, lektury czy muzyka. Na początku jest jednak wzruszenie, będące znakiem przeżycia.

Te emocje są tak silne, że trudno traktować obrazy Rodzińskiego jak eksponaty, jak dekoracje pięknie skomponowane, dające estetyczne wzruszenia. Płótna krakowskiego malarza niepokoją, zmuszają do zmierzenia się w nimi, do wejścia w dialog.

Piątkowy wernisaż w Jatkach odbył się bez artysty. List od prof. Rodzińskiego odczytał Leszek Żebrowski, pomysłodawca i organizator wędrującej po Polsce wystawy.

Profesor przypomniał w liście organizowane przez ks. Antoniego Bednarza w stanie wojennym wystawy w kościele NSPJ w Nowym Targu, podkreślał, jak ważnym artystycznie miejscem są Jatki i Nowy Targ.

- Prof. Rodziński jest postacią niezwykłą. Udało mu się wycisnąć własne piętno na sztuce polskiej - przekonywał Leszek Żebrowski.

Przypomniał też, że w ubiegłym roku artysta otrzymał nagrodę Wojtkiewicza, przyznawaną przez krakowskie środowisko. Ta z kolei stała się pretekstem do zorganizowania wędrującej po Polsce od maja wystawy, na trasie której znalazła się także stolica Podhala.

Wśród prezentowanych w Jatkach obrazów są prace ważne dla samego artysty, pochodzące z kolekcji rodzinnej.

W Nowym Targu płótna i pastele Rodzińskiego można będzie oglądać do końca marca, potem wystawa wyjedzie do Legnicy.

Beata Zalot