W tej wystawie jest coś metafizycznego. Porównanie prac mistrza i jego niepełnosprawnych intelektualnie uczniów przywodzi na myśl porównanie doskonałości dzieł stworzenia z ich próbą opisania przez artystę.

::attachment{"type":"gallery", "template":"thumb3", "item_id":"47806"}

 Ten ostatni niepełnosprawnie próbuje oddać cud świata i nieskończoność Boskiego dzieła. Cokolwiek by nie napisał, namalował, zaśpiewał - wszytko będzie tylko namiastką.

To nie jedyne odniesienie do transcendencji jakie pojawiło się podczas tego niezwykłego wernisażu. Niby mimochodem i przypadkiem pojawiło się kluczowe tu słowo: proroctwo. Takie starotestamentalne, niedzisiejsze i nieswspółczesne. Ale Marek Kosowski do proroctwa podchodzi zupełnie serio. Bo te kilka słów skierowane przez byłego terrorystę z IRA zmieniło życie i przyszłość staczającego się w alkoholizm i narkomanię artysty. 

Dziś mówi przewrotnie, że zmusza swoich niepełnosprawnych podopiecznych, by realizowali swoje rysunki i pomysły. By tworzyli coś własnego, od serca, a nie wizje podsuwane im przez nauczyciela.  

W piątek Marek Kossowski wraz z podopiecznymi z Chatki otworzyli kolejną wystawę swoich prac. Dojrzałe, profesjonalna sztuka i sztuka zupełnie naiwna. I tak samo piękna. A do tego budząca niezwykłą radość, którą dało się zobaczyć na twarzach podopiecznych. Bo choć w metryce mają lat wystarczająco dużo, by państwo uznało ich dorosłymi - w rzeczywistości cieszą się tak, jak to potrafią robić tylko dzieci.

Wystawę można oglądać w nowotarskich Jatkach. Ale organizatorzy liczą na zaproszenia także do innych miejsc. By opowiedzieć jeszcze raz o terapeutycznej roli sztuki, radości tworzenia.

A co to za proroctwo i jakie są jego konsekwencje - przeczytacie już w najbliższym, papierowym wydaniu TP.

fig