Dziś poezja nie w modzie, tomików nikt w księgarni nie kupuje, zamiast Norwida, dziś cytuje się Zenka Martyniuka. Mimo to młodzież z Państwowej Ogólnokształcącej Szkoły Artystycznej w Zakopanem się nie poddaje i pisze wiersze. A jak? Przekonajcie się sami.

::attachment{"type":"gallery", "template":"thumb3", "item_id":"82549"}

Konkurs Liryczna POSA ma już swoją długą tradycję. W tym roku w poetyckie szranki stanęło 42 uczniów (w kategoriach juniorów i seniorów), którzy zaprezentowali w sumie 113 utworów. W kat. seniorów zwyciężył Jan Kanty Rogowski, w kat juniorów - Aleksandra Łatak.

Zwycięskie wierszeprezentował aktor Teatru im. S. Witkiewicza - Krzysztof Najbor,a imprezę uświetniływystępy muzyczne uczniów.

Pozanagrodami rzeczowymi, każdy uczestnik Lirycznej POSY otrzymał tomik zwszystkimi konkursowymi wierszami.

Większośćutworów konkursowych to efekt pracy uczniów na zajęciach literatury (wmłodszych klasach prowadzonych przez Agnieszkę Warek - Leks, w starszych -przez Macieja Pinkwarta).

 

Zwycięskie prace:

Pierwszemiejsce w kategorii Seniorów i nagroda Starosty Tatrzańskiego Piotra Bąka, nagrodaspecjalna Mariusza Koperskiego i nagroda specjalna Ireny Świerczyńskiej

 

JAN KANTY ROGOWSKI Z KLASY 8

Bór

 

Bór pradawny

Zbłąkanego wędrowca

Przedwieczną ciemnością otacza

Nikt mu na pomoc nie przyjdzie

Drzewa szeleszcząc

Szeptem plan snują

Gałęzie trzeszcząc

Rozprawiają o podróżnym

Stuk dzięcioła

Niczym telegram dla lasu

Zbliża się wędrowiec

Ze zbutwiałej kapliczki

Obserwuje go czterolicowe bóstwo

Trzask korzeni nie wróży nic dobrego

Nie można w nim odróżnić

Trzasku łamanych kości

Żywy strumyk jest nieodpowiedni

Za szybko wypłukuje krew

Ziemia jest niebezpieczna

Zbyt dobrze chowa w sobie ciało

Nikt z wioski po niego nie przyjdzie

Nikt nie wejdzie

Do boru Leszego

 

 

Pierwszemiejsce w kategorii Juniorów i nagroda Burmistrza Zakopanego p. Leszka Doruli

 

ALEKSANDRA ŁATAK Z KLASY 4

Zabawa w parku

 

W parku różne rzeczy się dzieją .

Spacerując, siedząc na ławce, bawiąc się naplacu zabaw,

każdy z nas jest częścią krajobrazu.

Pies szczeka, jakby chciał coś powiedzieć dodziecka ....nie chodź tam!

Drzewa śpiewają, a liście szumią w rytmpłynącego potoka.

Ptaszki ćwierkają i wołają jakby do słońca, abydziś nie gasło !

Głosy dzieci bawiących się to jakby wrzask lubszum brzęczących pszczół w ulu.

Nawet myszki polne uciekają przed głośnymhałasem,

i słońce na horyzoncie chowa się za chmurami.

 

Wyróżnienie za najlepszy wiersz inspirowany mottemkonkursu i nagroda specjalna Dyrektora Zakopiańskiego Centrum Kultury  p. Beaty Majcher

IDA KURKIEWICZ Z KLASY 6

Odszukać rozum

 

Odszukać rozum

w świecie technologii.

Odszukać rozum

w pustej mózgownicy.

Odszukać rozum

w przegniłym sercu.

Nie patrzeć wiecznie w rozjarzony ekran.

Człowieku zajrzyj za siebie!

Bo kiedy nie spojrzysz...

Nie usłyszysz krzyku wycinanych drzew,

nie zrozumiesz szeptu ostatniego tchu świata,

nie odgadniesz słów błagającej o litość Ziemi.

Czas mija, a ty jak sęp nad padliną

ślęczysz nad sobą.

 

 

Wyróżnienieza najwyżej punktowany zestaw wierszy w kategorii Seniorów

 

NATALIA STYRCZULA KLASA 7

Mrok

Kiedy mrok spowija Ziemię

Ciemnieją też dusze i sumienia

Gardząc sobą

Zmuszamy się do czynównieetycznych

Po to, żeby nie móc sięprzyznać

Przed nami samymi

Że sięgnęliśmy moralnego dna

Bo tylko anioł potrafi spojrzećw swoją duszę

Bez cienia niesmaku.

 

***

Kilometry dzielą nasze ciała

Choć nasze serca dalej są jakoplecione bluszczem

Cykl tęsknoty chyba jest nampisany

 

Chcemy przeciąć łańcuchyzbrodniczego milczenia,

A mimo to uciekamy od słów

Które już wypowiedzieliśmy

 

O północy leżymy na dachu dwóchbudynków

Rozczulając się nad tym co było

I co nie ma prawa nigdy więcejzaistnieć

 

Wiemy, że patrzymy w to samoniebo

I zastanawiamy się, czy widzimyte same gwiazdy

 

Pod którymi obiecaliśmy sobiewieczność.

 

Wyróżnienieza najwyżej punktowany zestaw wierszy w kategorii Juniorów i nagroda specjalnapani dyrektor ZPSA p. Zofii Ziach

 

ALEKSANDRA ŁATAK KLASA 4

***

 

Dzisiaj Słońce wstało wcześnie – tak jakskowronek.

I gdzieś już tak przy obiedzie chmury sięzebrały.

Nagle piękna i radosna tęcza się zjawiła.

Chmury się rozeszły, słońce zajaśniało i wtemniebo kolorowe się stało.

Po godzinie tęcza jak kaczuszka w chmurachpływa.

Lecz tam gdzieś już przy kolacji zachód siępojawił.

Słoneczko dało tęczy znak, że już pora sięschować.

Jak zachodzące słońce zakończyło swój ruch,

natychmiast tęcza rozmazywać w niebie się zaczęła.

Żółte chmury niczym miodek w przeźroczystymkubku.

Lecz już tak gdzieś przy bajeczce słońce chowaćsię zaczęło za śpiącymi górami.

Reset w górach

Wyłączam komputer i komórkę.

Ubieram buty i czapkę.

Myślę sobie „dalej przygodo”!

 

Co mi dziś w sercu gra?

Chcę iść w stronę gór,

które są skłonione w stronę nieba.

Serce uderza mocniej.

Krok za krokiem stawiam coraz odważniej.

Moje ciało zmęczone, mozolnie się porusza .

Ale idę dalej,

chcę napoić się widokiem tatrzańskiej natury.

Jest pięknie !

Mój umysł unosi się do tych szczytów.

Niech tak zostanie, niech to trw .

Odpoczywam.

 

Wyróznienie w kategorii Juniorow

WOJCIECH BOCHNAK KLASA 4

Wiatr

Jak szybko ucieka nad światem 

zwiedzając góry lasy i łąki,

łzy, rozterki i boleści

uśmiechy szczęścia i dumy.

Nic go nie zatrzyma.

Ani kropla łzy,

ani kropla krwi

 

 

Wyróżnienie w kategoriiSeniorów i nagroda specjalna Dyrektora Teatru im. S. I. Witkiewicza AndrzejaDziuka

NATALIA STYRCZULA  Z KLASY 7

Rozczulenie

 

On lubi

Zapisywać teksty wzruszającychpiosenek

Na kartkach pamiętnika

O którym myśli, że nikt nie wie

 

On lubi

Słuchać świergotu ptaków

O poranku,

Którym każdy jest już zmęczony

 

On lubi

Śpiewać melodie

Ułożone w głowie późną nocą

Pod natchnieniem ciężaruopadających powiek

 

Może dlatego tak bardzo boli

„au revoir” zapisane pochyłympismem

Pomimo tego, że już nigdy sięnie zobaczymy

Choć może tak naprawdę nigdysię nie widzieliśmy

 

*„au revoir” - (franc.)dowidzenia

 

 

Trzeciemiejsce w kategorii Seniorów

MIKOLAJ BłASIAK Z KLASY 6

Za oknem

 

Za oknem grad 

Za oknem wiatr

Gałęzie drzew kołyszą nam.

Spoglądam w dół

i szarość chmur

przygnębia mnie 

i czuję ból…

Chcę krzyczeć tam,

lecz ciągle sam…

Ten wiatr co sieje wiosną strach

unosi mnie, przenika w głąb 

jest smutno i idę stąd…

 

 

 

 

 

 

 

 

 

DRUGIE MIEJSCE oraz nagroda specjalna dyrektora TPNp. Szymona Ziobrowskiego za najlepszy wiersz o tematyce tatrzańskiej

 

JAGNA WALKOSZ Z KLASY 5

Samotność w górach

 

Stojąc na szczycie, 

samotny, 

z własnymi myślami 

maleńki człowiek 

jak mrówka we wszechświecie

otula myślą ciemny chłód skał

zanurzając się w zimną wodną otchłań wspomnień

dotyka własnej duszy 

przytula ją 

 

wracając 

stalowoszare kamienie 

szepczą dawne historie