"Belcanto" Ann Patchett to nagrodzona Orange Prize hipnotyzującą powieść o sile i kruchości, a także o odnajdywaniu miłości tam, gdzie nikt by się jej nie spodziewał.

Autorka swoją opowieść osnuwa na kanwie prawdziwych wydarzeń. W 1996 roku obchody urodzin cesarza Japonii, zorganizowane w ambasadzie japońskiej w stolicy Peru, przerwał atak członków Ruchu Rewolucyjnego im. Tupaca Amaru. Terroryści pomimo wielu gróźb zabicia zakładników nie uczynili tego i z czasem wypuszczali kolejne grupy. Co więcej, w trakcie okupacji rezydencji łagodnieli i tracili morale. Wczuwali się w sytuację zakładników, zaczynali im współczuć i pomagać w trudnych momentach. Syndrom ten został później określony jako odwrotność syndromu sztokholmskiego; to tak zwany syndrom limski. Patchett po mistrzowsku rozpracowała w „Belcanto” jego istotę.

„Gdy zgasły światła, akompaniator ją pocałował. Być może odwracał się do niej tuż przed tym, jak zapanowała ciemność, być może podnosił ręce. Musiał nastąpić jakiś ruch, jakiś gest, ponieważ później wszyscy w salonie pamiętali pocałunek. Nie widzieli go, to byłoby niemożliwe. Ciemność, która ich spowiła, była niespodziewana i zupełna.” Zapadła tuż po występie lirycznej sopranistki Roxane Coss, kobiety, której głos potrafił zahipnotyzować każdego. Rzecz miała miejsce w posiadłości wiceprezydenta, w trakcie przyjęcia urodzinowego wydanego na cześć japońskiego przedsiębiorcy Kat-sumiego Hosokawy. Uczestniczyli w nim przedstawiciele ponad tuzina państw, przedsiębiorcy, ambasadorowie. Gdy jednak światło zgasło, a potem rozbłysło, to, kim byli w życiu, stało się z miejsca nieważne, bo oto stali się zakładnikami. Zamknięci w posiadłości przez długie dni, zblokowani barierami językowymi, zaczęli, każdy na swój sposób, analizować własne życie, przewartościowywać je, odkrywać siebie na nowo. Z pomocą Gena, tłumacza Hosokawy, zaczęli też rozmawiać. Nie tylko między sobą, ale i z porywaczami. I słuchać cudownej muzyki, która pozwoliła na pokonanie wielu barier. Sytuacja ta, paradoksalnie, doprowadziła do stworzenia między porywaczami i porwanymi więzi emocjonalnej. Zaiste, cały ten proces pięknie Patchett ubrała w słowa.

Autorka słynie jako mistrzyni psychologicznego realizmu, umieszcza swoich bohaterów w egzotycznych okolicznościach i obserwuje, jak sobie poradzą. Nie inaczej jest w „Belcanto”. Tu każdy z zakładników postawiony w niecodziennej i zagrażającej życiu sytuacji staje przed fundamentalnymi pytaniami: Kim jestem i co jest dla mnie w życiu ważne? Sytuacja bohaterów stanowi idealny punkt wyjścia dla studium mechanizmów językowych oraz ludzkich reakcji w obliczu zagrożenia.

New York Daily News o powieści: „Belcanto z elegancją meandruje w swoim tempie; zarówno porywacze, jak i porwani odnajdują najbardziej nieuchwytną formę wolności: do bycia tym, kim się chce.”

Warto tu jeszcze słów kilka poświęcić samej autorce, bowiem Ann Patchett jest cenioną amerykańską pisarką, laureatką wielu prestiżowych nagród. Jej książki przetłumaczone zostały na 30 języków, a on sama znalazła się na liście 100 najbardziej wpływowych ludzi na świecie według magazynu Time. Polscy czytelnicy mogli poznać jej twórczość m.in. dzięki powieściom „Dom Holendrów”, „Stan zdumienia”, „Dziedzictwo” i „Taft”.
Tytuł, który oddajemy dziś w ręce czytelników to reedycja. Książka wznowiona została po dwudziestu latach od pierwszego wydania, tym razem w nowym tłumaczeniu. Doczekała się również ekranizacji - w adaptacji filmowej z 2018 roku w postać sopranistki wcieliła się Julianne Moore.

Uwaga książka!
Od wydawnictwa ZNAK LITERANOVA mamy dla was 2 egzemplarze książki. Po jednym otrzymają osoby, które jako pierwsze napiszą do nas na adres: [email protected]. W treści prosimy podać imię, nazwisko i adres, a w tytule maila wpisać: Książka.

an

::attachment{"type":"image","item_id":"935945", "alt":"zdjęcie", "title":"", "longSide":"900"}