Kilka lat temu tworzyła koralikowe gorsety dla siebie i znajomych. Dziś jej precyzyjne wzory trafiły na suknię jednej z najsłynniejszych polskich projektantek mody, Ewy Minge.

::attachment{"type":"gallery", "template":"thumb3", "item_id":"138939"}

Annę  Sarnowską w regionie wielu kojarzy z działalności społecznej. Była prezesem Związku Podhalan w Murzasichlu, organizowała wydarzenia charytatywne. Przed laty startowała też w konkursie na Nośwarniyjso Góroleckę, w którym zdobyła jedne z tytułów. Dziś jednak najwięcej emocji budzi jej precyzyjna, koralikowa robota.

Haft zamiast drogiego gorsetu

Jej przygoda z haftem zaczęła się dziewięć lat temu – z potrzeby i… oszczędności.

– Chciałam mieć gorset, ale szkoda mi było wydać na niego tak dużo pieniędzy. Wiedziałam, że moja prababcia haftowała. Pochodziła z Kościeliska, więc tradycja była w domu obecna. Poszłam do nauczycielki plastyki Doroty Króliszewskiej, która narysowała mi wzór, i tak się zaczęło – wspomina.

Pierwsze kroki nie były łatwe. Technikę cieniowania i pracy z koralikami doskonaliła pod okiem Anny Ryłko z Kościeliska, której – jak podkreśla – zawdzięcza bardzo wiele. – To była mozolna praca i mozolne zdobywanie doświadczenia. Haft nie jest prostą sprawą.

Dziś tworzy głównie gorsety: jeden, dwa w miesiącu. Na więcej nie pozwala codzienność. To moja pasja, moje hobby. Przy tym się wyżywam – mówi.

Kontakt od Ewy Minge

Moment przełomowy przyszedł niespodziewanie. Odezwała się do niej sama Ewa Minge.

– To było nie do uwierzenia. Napisała do mnie z pytaniem, czy chciałabym wyhaftować dla niej góralską spódnicę. Do dziś nie wiem, jak dokładnie do mnie trafiła, pewnie trochę "pocztą pantoflową" - śmieje się Anna Sarnowska.

Zamówienie było konkretne: czarna, długa, zamaszysta spódnica. - Dwa, trzy tygodnie nie wiedziałam, od czego zacząć. Myślałam: gdzie ja, prosta dziewczyna z Murzasichla, a gdzie taka projektantka, znana w całej Europie? – przyznaje.

Postawiła na polskie materiały - aksamit - oraz połączenie nowoczesności z góralskim „zadziorem”. Projekt na bieżąco konsultowała z projektantką, wysyłając szkice i zdjęcia.

Kobieca współpraca

Do pracy zaprosiła dwie inne kobiety z Podhala. Monikę Skowyrę, którą sama nauczyła haftu, oraz Dorotę Gawlak, odpowiedzialną za uszycie spódnicy. - Chciałam, żeby w tej drodze uczestniczyły też inne kobiety, które szyją w ciszy i nie szukają rozgłosu.

Tempo było zawrotne. Haft musiał powstać w tydzień, szycie zajęło kolejne dwa dni. Powstało także specjalne pudełko z nadrukiem, w którym umieszczono gotową kreację.

Efekt? – Pani Ewa napisała o tym projekcie tak pięknie, prosto z serca. To dla mnie ogromne wyróżnienie – mówi góralka z Murzasichla. Prezentacja sukni planowana jest na specjalnej gali w maju lub czerwcu. Do tego czasu projekt pozostaje tajemnicą.

Od lokalnej sesji do wielkiej mody

Ewa Sarnowska podkreśla, że odważniej weszła w świat mody dzięki Dorocie Kozak, znanej jako „Kozacka Krawcowa”, związanej z Fundacją Kreatywnej Mody Podhala im. Kozackiej Krawcowej z Szaflar. Rok temu zaprosiła ją do wspólnego projektu i sesji zdjęciowej, w której pani Anna wystąpiła jako modelka.

– Wcześniej haftowałam tylko dla rodziny i znajomych. Nie chciałam się wybijać. Dzięki tej współpracy otworzyłam się bardziej na świat – przyznaje.

Dziś nie ukrywa, że chce walczyć o swoje marzenia. – Usłyszałam: mów, jak jest, i idź po swoje. I tak trzeba robić - podsumowuje Anna Sarnowska.

p