Rzeźby Chrystusa, wizerunki Madonny bolejącej i prace inspirowane twórczością ludową Antoniego Rząsy w Galerii Sztuki XX wieku w zakopiańskiej willi Oksza.

::attachment{"type":"gallery", "template":"thumb3", "item_id":"59416"}

Antoni Rząsa (1919-1980), wybitny rzeźbiarz, nauczyciel w PaństwowymLiceum Technik Plastycznych w Zakopanem. W tym roku przypada setna rocznicaurodzin artysty, kojarzonego głównie z Zakopanem, choć jego rodzinna miejscowość- Futoma znajduje się na Podkarpaciu k. Błażowej, 36 km od Rzeszowa

W Galerii Sztuki XX wieku w zakopiańskiej willi Oksza można oglądać retrospektywną wystawę prac artysty, który ukochałdrewno i stał się jednym z bardziej znanych polskich rzeźbiarzy. Tworzył rzeźbydrewniane inspirowane sztuką ludową. Na ekspozycji znajdują się praceAntoniego Rząsy z różnych okresów jego twórczości, od wielopostaciowej szopki,którą wystrugał i pokrył polichromią w wieku 11 lat przez okres szkoły Kenara poostatnie prace, nawet te nieukończone.   

- Nauczycielemi mistrzem taty był Antoni Kenar. To pod wpływem jego choroby i przedwczesnej śmierci ojcieczaczął rzeźbić postacie Chrystusa ukrzyżowanego, chcąc w ten sposób opowiadać oludzkim cierpieniu - tłumaczy Marcin Rząsa, syn artysty. Obok różnych postacicierpiącego Chrystusa przedstawiał też wizerunki Madonny bolejącej po śmiercisyna. Widać w nich prostotę, a równocześnie dostojeństwo i ekspresję.

Jubileuszowa wystawa nie składa się z samych rzeźb AntoniegoRząsy. Ekspozycja opowiada też o korzeniach i inspiracjach, z których wyrosłatwórczość artysty. Próbuje zobrazować aurę jego czasów. Prace Rząsy sązestawione z oleodrukami czy asamblażami, kapliczkami, a nawet ikonami. - Tam, gdzie Antoni Rząsa się urodził, przenikały się kultury grekokatolicka zkatolicką, ale też z judaizmem, a ich symbioza kulturowa była silna. Dla niegosymbolem i puntem wyjścia była sztuka sakralna, postacie świętych. Czasem swojerzeźby konstruował tak, jak postacie pojawiające się na ikonach - tłumaczy JulitaDembowska z Muzeum Tatrzańskiego.

jof