Wtorkowe południe. Kłęby czarnego dymu wznoszą się wysoko w górę nad nowotarską sortownią śmieci IB. Jak się okazuje – to nowy, rewolucyjny sposób na odzysk surowców wtórnych.

::attachment{"type":"gallery", "template":"thumb3", "item_id":"1037"}

Teren sortowni od dawna bardziej przypomina wysypisko śmieci, niż miejsce segregacji odpadów wtórnych. Hałdy śmieci zalegają głównie za halą. Nikogo nie dziwi charakterystyczny fetor. We wtorek doszedł do tego jeszcze gryzący dym. Jak się okazuje – właśnie płoną dwie stare wersalki.

Leszek Rataj, dyrektor zakładu, nie widzi nic złego w praktykach na terenie firmy. – Czasem się dymi, jak doprowadzamy metal do stanu sprzedawalności – tłumaczy tajemniczo.

Owo \"doprowadzanie do stanu sprzedawalności\" – jak tłumaczy dyrektor – to nic innego, jak opalanie metalowych fragmentów z resztek np. papieru czy tkanin. – Nie ma innej możliwości, by np. \"obrać\" sprężyny ze starej wersalki. A co, to lepiej zostawić ją w całości, żeby zgniła na wysypisku śmieci?

We wtorek \"oczyszczanie sprężyn\" polegało na spaleniu dwóch wersalek.

Niestety, to nie pierwszy rewolucyjny pomysł IB. Prawie dwa tygodnie wcześniej na składowisku interweniowała straż miejska, bo zakład \"metodą termiczną\" wyodrębniał druty z opon.

– Już mi ręce opadają – denerwuje się Dariusz Jabcoń, szef wydziału ochrony środowiska nowotarskiego urzędu miejskiego. – Półtora tygodnia temu tłumaczyli się, że to pracownik samowolnie podpalił oponę. Teraz, że to obróbka metalu. Przecież tam właśnie skończyła się kontrola z WIOŚ–u i dalej nic się nie zmienia? Zaraz tam pojedziemy – dodaje.

***

Tok myślenia dyrektora sortowni przypomina przebłyski geniuszu, których doświadcza wielu mieszkańców Podhala. Wystarczy, że zajrzą do domowego pieca i już, odpowiadając na apel ekologów, nie wyrzucają reklamówek do śmieci. Można przecież spalić je w piecu. Nadal zdarzają się przypadki troski o czystość rzek. Wiedząc, że oczyszczalnie nie wyrabiają z przyjmowaniem ścieków garbarskich, a bakteriom w reaktorach grozi zagłada – miejscowi leją ścieki do rzeki. Matka natura sobie poradzi. Można też pralkę wyrzucić do potoka, śmieci do lasu, a starą oponę pociąć na brykiet – będzie na zimę. Tylko że oni – w przeciwieństwie do IB – nie dostają na to dotacji z Ekofunduszu...

Józef Figura