- Czasem tu jest jak... u fryzjera. Można przyjść, porozmawiać na każdy temat. A ja lubię pogadać - dodaje ze śmiechem Tomasz Seweryn, nowotarski zegarmistrz.

Kiedyś w tym miejscu była placówka straży miejskiej, żartobliwie zwana 13. posterunkiem. Potem lokal wydzierżawił od miasta Tomasz Seweryn. Otworzył tu zakład zegarmistrzowski i do dziś naprawia chronometry, mimo że te przez lata znacznie się zmieniły. Bo także samo zegarmistrzostwo się zmieniło. Dziś polega częściej na wymianie pasków czy baterii. Naprawia się głównie zegarki kwarcowe. Po świętach czy popularnych imieninach pojawiają się klienci z prośbą o regulację bransolety sprezentowanego zegarka.

Ale od czasu do czasu trafiają się też tradycyjne zegary. Szczególnie duże, stojące czy ścienne zegary starego typu. Często ludzie przywożą je zza granicy, gdzie taką okazję wypatrują na jarmarkach czy przydomowych wyprzedażach. I to trzeba naprawić. Czasem trzeba dorobić części, bywa że uda się ją wymienić ze zaprzyjaźnionym zegarmistrzem albo uda się coś wyszukać w internecie. I taka praca to spełnienie zawodowych marzeń.

- To zupełnie inna robota - przyznaje, wskazując na stojące zegary. - Dawniej opowiadali, że takie zegary będzie się na emeryturze robić, bo mają duże części i wszystko lepiej widać. A jak zegarmistrz jest młody, to naprawia takie malutkie. Ja już widać zaczynam załapywać się do tej pierwszej kategorii - śmieje się Tomasz, 49-letni zegarmistrz z 34-letnią praktyką. 

Ale bywa i tak, że serce zegarmistrza mocniej zabije na widok prawdziwego Rolexa czy Omegi. I to szczególnie, gdy się trafi limitowana wersja. 

To nie są tanie zegarki, bo jeden może kosztować nawet ponad sto tysięcy. Czy mając taki egzemplarz, nie zadrży ręka zegarmistrzowi?

- No można powiedzieć, że w takim przypadku serce ma się na ramieniu. A bywa i tak, że dekiel takiego zegarka trzeba zaciskać w specjalnej prasie. Trzeba użyć siły i jak się usłyszy "pstryk", to się zastanawiasz, czy to dekiel wskoczył, czy może szkiełko pękło? To ten moment niepewności, zanim się odwróci, by zobaczyć, że jak zawsze wszystko jest w absolutnym porządku. Mówią, że to spokojna praca, ale odpowiedzialność jest i nerwy też - zauważa ze śmiechem.

Jednak dla Tomasza największą zaletą tej pracy jest kontakt z ludźmi. - Czasem tu jest jak... u fryzjera. Można przyjść, porozmawiać na każdy temat. A ja lubię pogadać - dodaje ze śmiechem. 

W Nowym Targu zegarmistrzów nie brakuje - w okolicy Rynku jest ich kilku. To niedawno zmarły Wiesław Pieprzak wychował uczniów, którzy teraz działają i kontynuują jego fach. On sam na praktyki do pana Wiesia zaczął chodzić już w ósmej klasie. Miał 15 lat. 

Tomasz Seweryn, nowotarżanin od urodzenia, przyznaje, że w jego rodzinie tradycji zegarmistrzowskich nie było. Mama mawiała: synu, idź do kombinackiej szkoły, bo tam zawsze będziesz miał pracę. I kto by się spodziewał, że po latach o zamkniętym obuwniczym kombinacie już prawie wszyscy zapomnieli, a jego mały zakład zegarmistrzowski działa.    

Zamyka zakład już o 15, bo punktualnie o tej godzinie zmienia się w kierowcę, by pomagać żonie w prowadzeniu jej biznesu. Tomasz Seweryn ma jeszcze drugą pasję po zegarmistrzostwie - to muzyka. Od lat grywa na gitarze w różnych zespołach - trochę po to, by dorobić na weselach czy imprezach, ale głównie dla pasji. Wciąż na YouTube można znaleźć np. "Wieczór", piosenkę z lekkim, rockowym pazurem, do której słowa i muzykę ułożył Tomasz Seweryn. 

- Chciałem zrobić karierę muzyka, ale już trochę czasu brakuje - dodaje ze śmiechem, wymieniając bateryjkę w kolejnym kwarcowym zegarku.

fig

Posłuchajcie piosenki "Wieczór" zespołu Just. Tekst, muzyka i gitara - Tomasz Seweryn.

[WIDEO]2048[/WIDEO]