Dziesiątki osób, policyjne radiowozy, fałszywi inspektorzy i burzliwe emocje - protest w Nowym Targu odsłonił trudną rzeczywistość schroniska i podzielił opinię publiczną.

W minioną sobotę już kilka godzin przed rozpoczęciem protestu na miejscu pojawiło się kilkanaście radiowozów policji. Większość uczestników docierała przed schronisko dla bezdomnych zwierząt przy ul. Kokoszków na piechotę. Na miejsce, pod samą bramę, zajechał jedynie czarny bus na poznańskich rejestracjach z napisem „Patrol Interwencyjny - Ogólnopolski Inspektorat Ochrony Zwierząt”. Za pomoc w organizacji protestu natychmiast zabrali się kierowca i pasażerka w kamizelkach taktycznych z groźnie brzmiącym napisem na plecach „Inspektor ds. ochrony zwierząt”. Obecność w tym miejscu tej pary chyba nie była do końca przemyślana.

Samozwańczy inspektor

Jeszcze w trakcie protestu, relacjonowanego na żywo na wielu kanałach w mediach społecznościowych, otrzymaliśmy w redakcji informację, że wśród setek tego typu zarejestrowanych i legalnie działających organizacji pozarządowych nie istnieje „Ogólnopolski Inspektorat Ochrony Zwierząt”. Ten byt żyje wyłącznie w przestrzeni Instagrama, a na Facebooku ma 41 osób obserwujących. Stronę otwiera zdjęcie owej pary w kamizelkach taktycznych, po zęby uzbrojonej m.in. w pałki i inne środki przymusu. W Nowym Targu pałek nie mieli. W licznych fundacjach i organizacjach chroniących zwierzęta w Poznaniu nie chciano komentować sprawy, gdy dopytywaliśmy o nich.

Laluna

Pewnie informację tę można by pominąć, gdyby nie fakt, że ów samozwańczy inspektor szybko przejął dowodzenie, zwłaszcza w czasie, gdy grupa działaczy i dziennikarzy została wpuszczona na teren schroniska. Zresztą tam okazało się, że zupełnie niepotrzebne były mu te militarne precjoza, bo wykazywał się sporą wiedzą dotyczącą prawa zwierząt. Na dobre atmosferę podgrzał dopiero przyjazd Katarzyny Lirsz, celebrytki i influencerki Laluny. Wysiadła z luksusowej limuzyny na niemieckich rejestracjach i niemal natychmiast wzięła w obroty, mocno zmieszanego tego dnia, Kazimierza Pawluśkiewicza, właściciela schroniska, a dokładnie męża właścicielki. Od tego momentu to ona kontrolowała ton spotkania pod bramą. Nie obyło się od wulgaryzmów i oskarżeń - momentami niesprawiedliwych, opartych na braku wiedzy na temat schroniska w Nowym Targu. Zupełnie niepotrzebne i niesmaczne były personalne wycieczki wobec człowieka, który mógłby być jej ojcem. Nie do przyjęcia były słowa skierowane do niego o Auschwitz, zwłaszcza że najbliżsi Kazimierza Pawluśkiewicza byli więźniami Oświęcimia. Laluna wyłapywała z tłumu pojedyncze zdania i wykrzykiwała je, dodając własną interpretację.

Między klatkami psów

Zdecydowanie inaczej słuchało się wypowiedzi dziewczyn z małopolskich i nie tylko organizacji prozwierzęcych. Były doskonale przygotowane i wiedziały, czego chcą. Właściciele schroniska zgodzili się, by na teren obiektu weszła grupa przedstawicieli organizacji i dziennikarzy. Kilkadziesiąt minut mieli możliwość przyglądania się tym opuszczonym psom - zlęknionym, samotnym, smutnym, bez końca czekającym na miłość człowieka. Ten obraz łamał serca. Przedstawiciele organizacji przemykali przez wąskie korytarze między klatkami psów, liczyli zwierzęta, sprawdzali poprawność oznaczeń na klatkach. Okazało się, że to nie jest mocna strona schroniska.

Problemy i postulaty

Ostro brzmiały zarzuty. Działacze wskazywali, że schronisko jest przepełnione, a zakratowane, betonowe cele sprawiają wrażenie, jakby czas się tu zatrzymał. Sposób karmienia psów nie przystaje do dzisiejszych standardów. Brak wolontariatu powoduje, że wymęczona obsługa, nawet mimo chęci, nie ma żadnych szans, by właściwie zadbać o podopiecznych. Te zwierzęta muszą być wyprowadzane na spacery, a przy takiej ich liczbie bez wsparcia jest to niemożliwe - przekonywali. Musi niepokoić wysoka śmiertelność psów. Liczba eutanazji budzi trwogę. Nie jest dobrze, że psy nie mają własnych imion, tylko każdy nazywany jest tu „misiem”. Z większością tych zarzutów trudno było komukolwiek polemizować, zwłaszcza że postulaty, z którymi obrońcy przyszli, przy dobrej woli władz gmin i miast oraz samych właścicieli schroniska są możliwe do wykonania. Udział władz gminnych nie może kończyć się na przekazywaniu psów i płaceniu za ich utrzymanie - słychać było pod bramą schroniska.

Weterynarze widmo

Ostatni patrol policji zjechał z Kokoszkowa dopiero nazajutrz nad ranem. W sieci pojawiły się jeszcze nagrania, na których widać było aktywność protestujących w godzinach nocnych. Na policję trafiły doniesienia o psach, których życie w schronisku jest zagrożone. W niedzielę służby weterynaryjne miały zdementować tę informację. Poważnie to jednak nie wyglądało, bo przebadanie ponad 300 psów przez trzech weterynarzy, którzy mieli pojawić się w niedzielę w schronisku, było raczej zadaniem nie do wykonania. Świadczyło to raczej o dość nonszalanckim podejściu władz wojewódzkich do zgłoszonego przez aktywistów problemu.

Czas na zmiany na lepsze

W poniedziałek po wydarzeniach z soboty głos zabrali właściciele schroniska. Oto fragmenty komunikatu, który wydali: „Każdy sygnał dotyczący warunków oraz opieki nad zwierzętami traktujemy poważnie. Zwierzęta pozostają pod stałą opieką, są karmione, leczone i przygotowywane do adopcji. To jest dla nas najważniejsze. Mamy świadomość, że przy tak dużej liczbie zwierząt zawsze są obszary wymagające poprawy. Każdy zgłoszony problem analizujemy i traktujemy jako impuls do dalszych działań. Obecnie pracujemy między innymi nad uporządkowaniem zasad kontaktu ze zwierzętami dla osób odwiedzających schronisko, przygotowaniem programu wolontariatu i wyprowadzania psów na jasno określonych zasadach oraz dalszym dostosowaniem infrastruktury do tych rozwiązań. Naszym celem pozostaje dobro zwierząt oraz to, aby jak najwięcej z nich znalazło odpowiedzialne domy”.

Światełko w tunelu

Ewa Garbacz, wiceprzewodnicząca Rady Miasta Nowego Targu, poinformowała nas, że planowana jest wizyta radnych w schronisku. Z zamiarem takim nosi się też Komisja Inwestycji i Ładu Przestrzennego. Jej przewodniczący, Maciej Tokarz, powiedział nam, że prawdopodobnie zostanie tam zorganizowana sesja wyjazdowa komisji. Dobrze byłoby, żeby została wzmocniona o organizatorki protestu. Wygląda więc, że póki co zapał do poprawy warunków życia psów w schronisku, który wywołały dziewczyny z organizacji pozarządowych, nie gaśnie. Pamiętajmy, że naszym największym wsparciem dla tego miejsca są adopcje. Tam każdego dnia, za kratami na betonowej posadzce, czeka i tęskni ponad 300 bezdomnych psów.

Jurek Jurecki