Urokliwe zakątki spiskich miasteczek na Słowacji, utrwalone kredką skałki wokół Gronkowa, widoki tajemniczych miejsc, przeplatane nieprawdopodobnymi opowieściami – w sobotę w nowotarskim MOK–u odbył się wernisaż wystawy pasteli Beaty Zalot, naszej redakcyjnej koleżanki, naczelnej Tygodnika Podhalańskiego.

::attachment{"type":"gallery", "template":"thumb3", "item_id":"1494"}

Pastele, o których Beata mówi skromnie \"obrazki\", zyskują pochlebne opinie wśród malarskich autorytetów. \"Pastele Beaty Zalot to w moim przekonaniu autentyczny dziennik kogoś, kto patrzy na otaczający świat, przeżywa go i szuka malarskich słów, by ukazać jego piękno, smutek, dynamizm i pojawiające się tu i ówdzie światło\" – pisał o \"obrazkach\" Stanisław Rodziński, rektor ASP w Krakowie. \"Ten upór w poszukiwaniu prawdy przeżycia i prawdy wzruszenia pozwala mówić o pastelach artystki jako o bardzo wartościowym i ważnym zjawisku w pełnym zamętu świecie współczesnej sztuki\".

Początki \"wartościowego i ważnego zjawiska\" były prozaiczne. Pierwsze prace Beata tworzyła pastelami, pożyczonymi od swojego syna Bartka.

Uczestnicy wernisażu mieli okazję poznać także literackie talenty Beaty Zalot. Fragmenty najnowszego tomiku autorki \"Pomiędzy\" czytała Katarzyna Pietrzyk, aktorka Teatru Witkacego. Książka składa się z wierszy, miniatur prozatorskich, zbioru lakonicznych form, namiętnie kolekcjonowanych przez autorkę: depeszy agencyjnych, fragmentów artykułów a nawet sms-ów.

– Lubię zbierać słowa, podsłuchiwać. Kolekcjonuję sms-y i wycinki z gazet. Kiedyś w Gazecie Wyborczej znalazłam informację o kobiecie z Konga, która urodziła rybę z kolczykami przy płetwach. Albo o dziecku zjedzonym przez mężczyznę w Amursku – opowiada o swoich literackich pasjach Beata. – Czasem zapisuję sny. Od urodzenia mojego syna Bartka prowadzę dla niego pamiętnik. Zapisuje też swoje luźne myśli, czasem swoje opowiadania czy wiersze \"ścinam\" do jednego czy dwóch zdań. Z takich dziwnych rzeczy, które mi się przez lata uzbierały i które trudno zaklasyfikować, bo mieszczą się gdzieś \"pomiędzy\", powstała ta książka – wyjaśnia autorka.

– Beata próbuje przekonać, że wszystko, co nas otacza, jest iluzoryczne, że nie ma różnicy między fikcją a zapisaną w formie notatki prasowej \"rzeczywistością\". (…) iluzoryczny świat autorki jest emocjonalnie rozedrgany – dobre i złe energie spłatają się i wzajemnie wykluczają – charakteryzuje najnowszy tomik Beaty dziennikarz Marek Tomalik.

W sobotnim wernisażu wzięła udział mama Beaty. Autorka podkreślała, że tylko dzięki wsparciu bliskich może realizować swoje pasje. – Dzięki mamie mam czas na zabawy w malowanie, zwalniając mnie z wielu domowych obowiązków, pozwala ma nadal być dzieckiem – przekonywała.

Marek Kalinowski