Tylko trza uważać żeby w Sobótkę wieczorową porą zamiast księżniczki nie uprowadzić jakiego smoka ... ;) ;) ;)

noce Kupały beda antidotum na niski przyrost naturalny :P

Watra się zwaliła, a dwa skromniutkie wianuszki nawet nie chcialy od brzegu odpłynąć. Nagłośnienie do kitu. Praktycznie żadnego ciekawego scenariusza.
To nie zasługuje na nazwę \"sobótki nowotarskie\". Ja też bawiłam się nad niewielkim potokiem z kolegami jak byłam trochę młodsza i chyba mieliśmy lepsze pomysły na zabawę,( i kosztowało to dużo mniej pieniędzy. Summa sumarum : WSTYD!!!

do gośc z daleka.
Chyba cię zazdrość zżera, że Sobótki tak fajnie wyszły. A może jesteś reżyserem słynnych powiatowych Zaduszek? Uważaj bo zatrujesz się jadem,

Zazdrość mnie nie zżera, bo na sobótkach nie byłem. W przeciwieństwie do pana nie oceniam czegoś, czego nie widziałem. Próbujesz pan jak żmija syczeć i kąsać. I jak żmija najczęściej pan uciekasz i chowasz się pod kamieniami. To ty drogi panie jesteś podtruty. Trzeba panu podać antytoksynę. Najlepiej końską. Proszę bardzo.
Istnieje taka oto teoria typów ludzi
Ci, którzy co nieco wiedzą, i wiedzą o tym, że wiedzą.
Ci, którzy co nieco wiedzą, ale nie wiedzą o tym, że wiedzą.
Ci, którzy niczego nie wiedzą, ale wiedzą o tym, że niczego nie wiedzą.
Ci, którzy nic nie wiedzą i przy tym nie wiedzą o tym, że nic nie wiedzą.
Pierwszym nie trzeba pomagać. Drugich trzeba przebudzić. Trzecim należy pomóc. Następnym nie można pomóc, ponieważ są głupcami. Drogi panie pan nic nie wiesz i nie wiesz o tym, że nic nie wiesz. Nie można panu już pomóc.
Co do pańskiej nieustającej krytyki Zaduszek, która nie wiedzieć czemu nawet przy okazji relacji z innych imprez wystrzeliwana jest przez pana jak żmijowy jad zacytuje pewnego kompozytora , który tak napisał do recenzenta krytykującego jego dzieła:
\"Szanowny panie siedzę w najbardziej ustronnym zakątku mego domu i mam pańską krytykę przed sobą. Za chwilę będę ją miał za sobą.\"
I jeszcze jedna historia specjalnie dla pana:
Spotkali się kiedyś znany pisarz i pewien krytyk literacki. Zobaczywszy pisarza, krytyk warknął:
- Nie ustępuję drogi durniom.
- A jak tak - odpowiedział pisarz i zszedł na bok.
Ustępuję miejsca. Nie mam zamiaru więcej na zaczepki odpowiadać. Jeśli chcesz podyskutować, zapraszam. Wiesz gdzie mnie szukać.