Sama wychowuje trójkę dzieci. Często brakuje sił, gdy trzeba wyjechać na spacer z najstarszą, szesnastoletnią Paulinką. Dziecko po porażeniu mózgowym porusza się na ciężkim wózku inwalidzkim.

Lucyna Zięba mieszka na parterze, ale pokonanie kilkunastu schodów, szczególnie w drodze powrotnej, jest ponad siły drobnej kobiety. Blisko dwa lata temu pisaliśmy o jej sytuacji. Wówczas wydawało się, że największy problem rozwiąże budowa podjazdu. Szybko okazało się, że ze względu na ukształtowanie terenu musiałby być bardzo długi, a na to nie chcieli się zgodzić niektórzy sąsiedzi. Drugim rozwiązaniem jest instalacja windy. Niby nic, a jednak mimo upływu czasu nie widać nawet przymiarek do inwestycji.

– Mam dostać z Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie 20 tys. zł na ten cel, to jednak za mało. Zwróciłam się do miasta, wciąż słyszę tylko obietnice. Jest mi ciężko, ale córki nie oddam do żadnego zakładu. Kocham ją nade wszystko i nigdy się nie rozstaniemy. Co gorsza, mimo że jest upośledzona, wszystko rozumie. I zaczyna brać do siebie to, że jest ciężarem…

Jak się okazuje, miasto może dołożyć brakujące pieniądze do inwestycji wartej w sumie ok. 30 tys. zł. Środki mogą pochodzić z pieniędzy na pomoc Romom, gdyż zmarły przed sześciu laty mąż pani Lucyny i ojciec ich dzieci był tej narodowości. Jednak, choć pieniądze są, na razie nie da się ich użyć.

– To są środki na remont mieszkań – wyjaśnia Janusz Stopka, naczelnik wydziału oświaty, pilotujący sprawę pani Lucyny. – Żeby je wykorzystać na inwestycje, trzeba mieć zgodę urzędu wojewódzkiego, a oni z kolei muszą zwrócić się w tej sprawie do Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji. To potrwa. Niestety, pani Zięba też nam nie pomogła, zmieniając co chwila zdanie co do pomocy, jakiej oczekuje. Miała nawet pomysł, by zbudować jej dom, bo ma działkę...

Naczelnik obiecuje, że jak wszystko pójdzie sprawnie, to winda przy mieszkaniu Lucyny Zięby pojawi się wczesną jesienią.

Józef Figura