Przeszło setka biegaczy stanęła na trasie czwartego biegu górskiego Gorce – Maraton. Liczy się coś więcej, niż tylko wynik i piękne widoki.

Gorce – Maraton – 40 kilometrów przez Lubań, Przełęcz Knurowską na Turbacz, a stamtąd zielonym szlakiem w dół, na nowotarską Długą Polanę. To walka z samym sobą. Bo o ile dla przeciętnego maratończyka problemy zaczynają się w drugiej części biegu, gdy wysiłek najbardziej daje się we znaki, to tu zaczyna się prawdziwe piekło. Strome podejście za Przełęczą Knurowską to mordercze wyzwanie dla każdego. Jeśli dodać do tego upalną pogodę, fakt, że do mety dobiegli niemal wszyscy, jest godny odnotowania. Biegacze górscy radzą sobie z trudnościami niezależnie od wieku – czterdziestokilometrową trasę pokonywali bez problemu 60-latkowie. Najstarsza uczestniczka liczy sobie 65 lat i ukończyła bieg bez większych problemów.

– U nas to nadal niszowy sport, a na biegacza ludzie dalej patrzą ze zdziwieniem. Tymczasem w krajach alpejskich biegi górskie są bardzo popularne. Na maraton wokół Mont Blanc można się zapisywać tylko przez Internet. Limit uczestników to 3 tysiące. I lista zapełnia się w ciągu kilku minut! – podkreśla Szymon Sawicki, pomysłodawca i organizator Gorce – Maratonu.

Może on sobie pogratulować sukcesu, bo na starcie biegu stanęło 103 zawodników – dwa razy więcej, niż cztery lata temu, gdy zainaugurowali imprezę. Jednak nadal górale to tylko 10 proc. uczestników. W tym roku zgłosili się nie tylko biegacze z całego kraju, ale też z Ukrainy i Węgier.

Co tak wciąga uczestników? – To trochę chore… – przyznaje Sawicki. - Przecież biegnie się wśród fantastycznych krajobrazów, koncentrując się nie na widokach, ale tym, co leży pod nogami. Z kolei ci, dla których nie liczy się wynik, nie zwracają uwagi na pozycję i czas, a wręcz przeciwnie, chętnie przystają i robią sobie pamiątkowe zdjęcia. I to najważniejsze, by każdy znalazł jakąś przyjemność. Dlatego też bardzo ważna jest atmosfera na mecie. Tu wreszcie można porozmawiać, pobyć ze sobą.

Sawicki krytycznie odnosi się do pomysłów, by przedłużyć trasę biegu o kilka kilometrów tak, by zakończyła się w Rynku. To miałoby bardziej wypromować miasto i sam bieg. Ale zdaniem biegaczy – zniknie ten specyficzny klimat, jaki panuje na Długiej Polanie.

Józef Figura