Najpierw narodziny dziecka – radość i nadzieja, później niepokój, czy na pewno jest zdrowe. Gdy okazuje się, że jest upośledzone, przychodzi zamknięcie się, samotność, poczucie bezradności. A powinno być inaczej, bo nie każdy wie, że działa punkt wczesnej interwencji.

Punkt działa od sześciu lat przy popularnej nowotarskiej „Chatce” - kole Polskiego Stowarzyszenia na Rzecz Osób z Upośledzeniem Umysłowym przy ul. Podtatrzańskiej. Mogą tu przyjść rodzice dzieci zagrożonych niepełnosprawnością, które nie ukończyły siedmiu lat. -  Często okazuje się, że są to dzieci zdrowe - zauważa Agnieszka Sikora, mama pięcioletniego Patryka z zespołem Downa. - Jednak jeśli pojawiają się jakieś obawy, bo dziecko np. jest wcześniakiem, miało niedotlenienie podczas porodu - warto po prostu przyjść na konsultację.

Problemem okazuje się jednak dotarcie do rodziców, choć coraz częściej sami lekarze pierwszego kontaktu wysyłają dzieci do Punktu. Dobrze układa się też współpraca z oddziałem neonatologicznym nowotarskiego szpitala, a nawet szpitalem dziecięcym w Prokocimiu. - Do wielu osób docieramy po postu pocztą pantoflową, przez znajomych, a  bywa, że spotykamy ludzi z problemami „na ulicy”. Wielu z nich nie wie, że mogą znaleźć fachową pomoc tu w Nowym Targu - przyznaje fizjoterapeuta Paweł Wiktor.

Czasem wystarcza jedna czy dwie wizyty, skierowanie do innego specjalisty jedynie czy rozwianie wątpliwości. Bardzo ważny jest też kontakt z rodzicami, którzy sami przeszli przez podobny problem. - Gdy w rodzinie pojawia się dziecko upośledzone mamom wydaje się, że to oznacza koniec kariery, że teraz musi poświęcić swoje życie wyłącznie jemu. To nieprawda! Świat się nie zawalił, pojawiają się inne możliwości i inne dobro, którego mogą doświadczyć. Można żyć, pracować, choćby na pół etatu, a dziecko posłać do przedszkola - zauważa Grażyna Kukulska, przewodnicząca nowotarskiego Koła PSOUU i matka niepełnosprawnej córki.

Punkt działa codziennie od godz. 15. Korzysta z niego co roku od 40 do 60 dzieci. Mają one zapewnioną pomoc rehabilitantów, pedagogów, logopedy czy psychologów. Raz w miesiącu przyjeżdża lekarz z kliniki w Prokocimiu.

Punkt udaje się utrzymać między innymi dzięki wsparciu Funduszu Inicjatyw Obywatelskich, który pokrywa koszty działalności do końca grudnia. Co będzie później? - Będziemy działać, nawet jak nie będzie pieniędzy - zarzeka się Paweł Wiktor.

Jak przyznają pracownicy punktu bardzo wiele pomagają wpłaty 1 procenta od podatków. Choć plany na przyszłość są ogromne, na razie trzeba po prostu robić swoje. Tymczasem wiele dzieci, które korzystają  z Punktu mogłoby pójść do istniejącego w tym budynku przedszkola. Niestety, z powodu braku miejsca są tylko dwa oddziały, a potrzeba - jeszcze przynajmniej dwóch.

Józef Figura

Składamy gorące podziękowanie wszystkim osobom, firmom i instytucjom za przekazanie nam w 2008 roku swojego 1% podatku. Państwa życzliwość zaowocowała tym, że w bieżącym roku możemy kontynuować program Wczesnej Interwencji i każde dziecko otrzyma pomoc. Pojawienie się na świecie niepełnosprawnego dziecka jest ogromnym wyzwaniem dla rodziców, a dla otoczenia jest egzaminem z miłości, przyjaźni i tolerancji. Życzymy, abyśmy wszyscy ten egzamin zawsze zdawali celująco.

podopieczni, rodzice i zarząd koła Polskiego Stowarzyszenia na rzecz Osób z Upośledzeniem Umysłowym.