Bankowcy z Wrocławia od ponad roku wmawiają swej nowotarskiej klientce inne imię i nazwisko. Nie przyjmują do wiadomości, że dzwonią pod zły numer telefonu.

Nie pomagają ani pisemne wyjaśnienia, ani telefoniczne przekleństwa, nie pomagają prasowe interwencje. Nie wiem, jak przywrócić tożsamość Kaśce, którą Eurobank uznał za Leokadię.

Głos w słuchawce niewinnie pytający: „Czy to pani Leokadia?” doprowadza ją do niemal do obłędu. Zaczęło się zimą, rok temu. – Zadzwonili z tym pytaniem. Wyjaśniłam, że to pomyłka. Potem telefony zaczęły się powtarzać. Poszłam do ich siedziby w Nowym Targu. Złożyłam wyjaśnienia na piśmie. Wszystko na nic. Dzwonią do mnie do dzisiaj – Katarzyna Starczowska nie wie, co robić. Skoro nie pomogły wielokrotne interwencje listowne i osobiste wyjaśnienia składane w Eurobanku, postanowiła zagrać va banque. Gdy po raz kolejny telepracownik zadał obłędne pytanie, potwierdziła. Powiedziała, że to Leokadia Mazur. Wtedy poproszono ją o podanie daty urodzin. Odmówiła. Została ofuknięta, że skoro odmawia podania danych, bank nie będzie jej traktował jako klientki. I że zrywa z nią współpracę. Nie zdążyła niczego wyjaśnić, bowiem telepracownik się rozłączył. – Odetchnęłam z ulgą. Myślałam, że to już koniec udręki, że skoro zerwano współpracę z tą Leokadią, to mam już spokój i nie będą dzwonić – wyjaśnia Kaśka.
 
Otóż nic bardziej błędnego. Kolejny dzień rozpoczął się od telefonu od bankowego windykatora. Oczywiście pytaniem, czy to pani Leokadia Mazur.

Wtedy napisała kolejne już pismo. Poinformowała w nim dyrekcję Eurobanku, że od ponad pół roku jest nękana telefonami do pani Leokadii Mazur, pomimo że kilkanaście już razy informowała, że nr tel. 508… nie należy do Leokadii Mazur już od ponad pięciu lat. „Niestety, odbieram wasze telefony również za granicą i w tym wypadku muszę za nie płacić. To wasz problem, znaleźć telefon do Leokadii. W czasie jednej z wielu rozmów z Państwa pracownikiem okazało się, że to właściwie moja wina, że mam numer, który zgłosiła jako swój Leokadia Mazur. Nie życzę sobie więcej telefonów z Państwa banku, oczekuję wiadomości drogą elektroniczną bądź pod nr tel. 508.... że nie będziecie mnie już nękać” – napisała w liście do wrocławskiej centrali. Był czerwiec.
 
Po otrzymaniu zgłoszenia bank poinformował, że „niezwłocznie podjął kroki w celu wyjaśnienia zaistniałej sytuacji”. Do tego przeprosił za wszystkie niedogodności. I zapewnił, że dołoży wszelkich starań, aby podobna sytuacja nie miała już miejsca. Było to w lipcu. Zadowolona klientka pojechała na urlop, w trakcie którego, naturalnie, telefonowano do niej kilkakrotnie. A raczej do Leokadii Mazur, która w tym czasie prawdopodobnie przebywała w całkiem innym miejscu.

W październiku postanowiliśmy pomóc Katarzynie. – To faktycznie poważne nieporozumienie – mówi Alina Stahl, dyrektor Biura PR Eurobanku. Obiecuje zająć się sprawą. Dzień później dzwoni do naszej redakcji. – Wszystko zostało wyjaśnione. Sprawa jest załatwiona ostatecznie – obiecuje pani rzecznik. Wyjaśnia przy tym, że Katarzyna była nękana ze względu na procedury. Okazuje się, że błędnie podany numer telefonu może zmienić jedynie osoba, która ten numer podała. Czyli Leokadia Mazur.

Rafał Gratkowski

PS. Radość Kaśki z przywróconej tożsamości trwała krótko. Już następnego dnia po „ostatecznym” załatwieniu sprawy Kaśka odebrała trzy telefony od przedstawiciela Eurobanku z sakramentalnym pytaniem: „Czy to pani Leokadia Mazur?”