Chce ci się siusiu? Nie możesz zdążyć? Uważaj. Może to się skończyć wizytą komornika!

Pan Kazimierz z Nowego Targu nie chce mówić o swej dolegliwości. Zażywa lekarstwa, ale nie zawsze pomagają. Po prostu nie może zbyt długo utrzymać moczu. Dopadło go podczas wizyty w Tomaszowie Lubelskim. Nerwowo przebiegł ulicę w poszukiwaniu toalety. Niestety, już po drugiej stronie usłyszał za sobą pisk opon i odgłos policyjnego koguta. Obrócił się, dojrzał radiowóz, z którego wysiadł miejscowy strażnik miejski. Nie patyczkując się zbytnio, obwieścił, że przebiegnięcie w niedozwolonym miejscu przez ul. Lwowską będzie kosztować nowotarżanina 50 zł.

– Proszę o gotówkowy, zapłacę i muszę biec – nalegał pan Kazimierz, przebierając nogami.

– Nie ma mowy, może być tylko kredytowy, nie wolno nam przyjmować pieniędzy. Proszę o dowód osobisty – uciął nieprzejednany strażnik.

Pan Kazimierz poczuł… że już mu wszystko jedno. Pozwolił się spisać i miał nadzieję, że groźny stróż prawa nie dostrzegł, co tak naprawdę się stało. Pan w mundurze zasalutował, wręczył dwa świstki – mandat i druczek przelewu, obrócił się na pięcie i wsiadł do radiowozu. Nie wiadomo jednak, czy funkcjonariusz nie zaraził się przypadłością pana Kazimierza, bo ten wkrótce potem zauważył, że na mandacie nie ma pieczątki, a na przekazie numeru konta. – Wróciłem do domu. Chciałem zapłacić mandat, bo nie lubię mieć jakichkolwiek zobowiązań. Ale co miałem zrobić? Nie ma adresu, nie ma numeru konta – zastanawia się.

Pan Kazimierz, licząc na to, że Tomaszów Lubelski to miasto równie małe jak Nowy Targ, wysłał pół stówy przekazem pocztowym, adresując „Powiatowa Komenda Policji i Straży Miejskiej w Tomaszowie Lubelskim”. Wysłał pieniądze i ruszył w dalszą podróż. Gdy wrócił, zobaczył w skrzynce awizo pocztowe: zwrot pieniędzy jest do odebrania w depozycie Poczty Polskiej. – Nie odebrałem, przecież to nie moje. Niech sobie sami wezmą – rozkłada bezradnie ręce.

Ale nikt nie odebrał. 8 grudnia nowotarżanin dostał list polecony z pieczęcią urzędu skarbowego i tytułem „Zawiadomienie o zajęciu prawa majątkowego, stanowiącego wierzytelność z rachunku bankowego u dłużnika zajętej wierzytelności, będącego bankiem”. Jak każdy normalny człowiek, nie zrozumiał, o co chodzi, jednak w oczy rzuciła mu się wypisana wytłuszczonym drukiem „kwota należności głównej – 50 zł” plus „kwota kosztów egzekucyjnych – 5,60 zł”. Pan Kazimierz zrozumiał, że do jego pieniędzy dobrał sie komornik. W załączniku był jeszcze „Tytuł wykonawczy” wystawiony przez burmistrza miasta Tomaszów Lubelski, zawiadamiający nowotarską skarbówkę o zaległych 50 zł, których nie uiścił mieszkaniec stolicy Podhala. – To co, mam dwa razy płacić i to jeszcze z dodatkowymi kosztami? – oburza się pan Kazimierz.

Mieczysław Gałasz, komendant straży miejskiej w Tomaszowie Lubelskim, wyjaśnia pospiesznie, że przekaz nie dotarł, bo był adresowany w pierwszej kolejności na policję, a oni mandaty księgują w urzędzie wojewódzkim, a nie miejskim, jak SM. Stąd przekaz wrócił, bo nikt nie wiedział, z jakiej okazji ktoś uszczęśliwia województwo kwotą 50 zł.

Ale co miał zrobić nowotarżanin? – Przyznaję, że to ewidentny błąd strażnika – nie podstemplował wszystkich bloczków. Wypada nam tylko przeprosić… Obiecuję, że konsekwencje zostaną wyciągnięte – proponuje ugodowo. Komendant znalazł też wyjście z kłopotliwej sytuacji. Mandatu co prawda nie można anulować, ale SM wyśle poprawnie wypisany blankiet na nowotarski adres pana Kazimierza. Ten będzie mógł zrobić przelew jeszcze raz i będzie po sprawie. – Jak tylko wpłyną pieniądze, nakaz egzekucyjny zostanie wycofany – podkreśla. Gałasz nie precyzuje jednak, czy ma doliczyć 5,60 kosztów komornika. A może wypadałoby, żeby to tomaszowska straż miejska pokryła koszty własnego niedbalstwa?

Józef Figura