Na wnuczka, policjanta, córkę, listonosza, kuriera, a nawet adwokata - oszustom pomysłów przybywa.

::attachment{"type":"gallery", "template":"thumb3", "item_id":"48686"}

Wszystkie te metody, choć różnią się legendą, łączy jedno - bazowanie na chęci pomocy i ufności starszych osób. Nowotarscy policjanci spotkali się z seniorami, by ostrzec przed złodziejami. Na spotkanie przyszli też wnukowie - ale ci prawdziwi. Po to, by potem opowiedzieć dziadkom, jak się nie dać okraść.

Zwykle oszuści wyszukują w starych książkach telefonicznych osób z już "niemodnymi" imionami sugerującymi, że mogą to być osoby w podeszłym wieku. Zaczynają rozmowę tak, by wydobyć  imię prawdziwego wnuczka czy córki.  Zwykle wystarczy krótkie - cześć babciu, by usłyszeć w odpowiedzi - to ty, Kasiu? A potem następuje historia - wypadku, po którym, by uniknąć więzienia, trzeba natychmiast wpłacić pieniądze, czy innej niespodziewanej życiowej sytuacji. Gdy wyczują wątpliwość w głosie - uderzają w emocje - zaczyna się płacz, błaganie i sugerowanie, że babcia jest dla nich ostatnią deską ratunku. I jeszcze tylko dodanie, że sam wnuczek przyjść nie może, ale poprosi kolegę, kogoś z miejsca wypadku czy nawet adwokata. Tym sposobem oszuści potrafią wyłudzić ogromne kwoty, sięgające nawet 100 tys. zł.

Jak się nie dać oszukać? Jak wymienia Dorota Garbacz - najważniejsze to od razu się rozłączyć i zadzwonić do prawdziwego wnuczka, by potwierdzić, że to on dzwoni. Nie dawać się wciągnąć w rozmowę z nieznajomymi i nie podawać swych danych. Od pracowników opieki społecznej, administracji czy policjantów żądać okazania legitymacji. Nie wpuszczać obcych osób do domu.

Więcej w najbliższym, papierowym wydaniu TP.

fig