Najstarsze wizerunki Tatr na rycinach, litografiach i mapach można oglądać w Ośrodku Współpracy Polsko-Słowackiej w Nowym Targu. Wystawę otwarto 5 sierpnia.

Za najstarsze przedstawienia Tatr uważa się malowidła panoram górskich, tworzących tło dla scen religijnych, w kościołach w Popradzie, Liptowskim Mikulaszu i Trybszu.

Na pierwszych malunkach tatrzańskie szczyty miały kopcowaty kształt. Z ok. 1680 pochodzi miedzioryt Kaspra van Luyckena, przedstawiający zbójnika na tle gór karpackich. Następnie Tatry były uwiecznianie w formie panoram. Na wystawie w Nowym Targu pokazywane są panoramy Wysokich Tatr z Wielkiej Łomnicy z 1717 r. i 1720 r. rysownika Jerzego Buchholtza juniora.

W dziele Baltazara Hacqueta z 1796 roku – oprócz panoram Tatr od północy i od południa – ukazało się też kilka widoków tatrzańskich, wykonanych w latach 1792-94. Z kolei w publikacji Roberta Towsona z 1797 roku znalazły się miedzioryty z widokami Tatr, lecz nie wiadomo, czyjego są autorstwa. Grafiki zamieszczono też w dziele Stanisława Staszica „O ziemorództwie Karpatow i innych gór i równin Polski” z 1815 roku. Są tu trzy miedzioryty z Tatr: duża panorama, którą rysował Zygmunt Vogel w 1804 roku, orzeł z kozicą nieznanego autora i kolorowany „Góral w Tatrach” autorstwa J.Z. Frey’a.

Od 1923 roku w Wiedniu zaczęło wychodzić w formie zeszytów dzieło Emanuela Kronbacha z kolorowymi litografiami widoków tatrzańskich, które rysował Adam Gorczyński, a litografował Karol Auer.

W latach 1846-51 Bogusz Zygmunt Stęczyński wykonał na Podtatrzu i w Tatrach szereg rysunków, z których sporządził litografie. Do dziś są one reprodukowane w różnych wydawnictwach.

Najbardziej twórczym artystą w Tatrach był Walery Eljasz Radzikowski. Obok obrazów olejnych i akwareli, wykonywał też drzeworyty i miedzioryty, które były reprodukowane w różnej formie m.in. w jego przewodnikach po Tatrach.

Z końcem XIX wieku pojawiało się coraz więcej rysowników i grafików, którzy uwieczniali Tatry w swoich pracach.

Na wystawie w Ośrodku Współpracy Polsko-Słowackiej w Nowym Targu, której organizatorem jest Związek Euroregion „Tatry” i Muzeum w Kieżmarku, znalazły się najstarsze przedstawienia Tatr na rycinach, litografiach i mapach. Wśród nich są prace wcześniej już opisywane. Na wielu grafikach przedstawione jest Morskie Oko i Dolina Kościeliska. Ciekawostką są akwaforty, wykonane przez Józefa Ignacego Kraszewskiego na podstawie rysunków Jana Henryka Műntza.
Ekspozycję uzupełniają stare mapy, a wśród nich „Mapa Księstwa Oświęcimskiego i Zatorskiego” z lat 1662-1665 autorstwa Stanisława Porębskiego oraz mapa geologiczna Polski.

Eksponaty pochodzą ze zbiorów Henryka Rączki z Kielc, Biblioteki Jagiellońskiej w Krakowie, Muzeum w Kieżmarku, archiwum w Popradzie i Podtatrzańskiego Muzeum w Popradzie.

Wystawa została zrealizowana w ramach projektu pn. Spotkanie siedmiu kultur pogranicza polsko-słowackiego „Od Ladislava Mednyánszkeho do Jan Kantego Pawluśkiewicza”, współfinansowanego przez Unię Europejską.

jof