Masz ręce i nogi? To znaczy, że możesz odlecieć.

::attachment{"type":"gallery", "template":"thumb3", "item_id":"5905"}

– Kiedyś latanie było zarezerwowane dla ludzi o nienagannym stanie zdrowia. Szkolenie w aeroklubie było prowadzone pod kątem przyszłej kariery w wojsku. Młody człowiek nie płacił za naukę latania. Chojnie opłacało ją państwo. Jednak każdy początkujący pilot musiał się liczyć z koniecznością przesiadki z kokpitu: szybowca, czy sportowego samolotu, do kabiny ponaddźwiękowego myśliwca. Dlatego kryteria zdrowotne dla przyszłych pilotów były bardzo wyśrubowane. Niewielka wada wzroku dyskwalifikowała kandydata. Dzisiaj podejście się zmieniło. Wyszkolić można krótkowidza noszącego okulary. Problem w tym, że musi on sam opłacić naukę latania. Aerokluby przeszły na własny garnuszek i widzie się im nie najlepiej – tłumaczy Robert Koprowski, sekretarz zarządu Aeroklubu Nowy Targ.

Badania lekarskie, którym musi się poddać każdy kandydat na pilota – amatora, nie różnią się zbytnio od testów dla zawodowych kierowców. Przeszkodą w osiąganiu kolejnych stopni lotniczego wtajemniczenia mogą być pieniądze. Uzyskanie podstawowych uprawnień do pilotowania szybowca, to koszt około 4 tys. złotych. Przyszły pilot sportowego samolotu musi zapłacić za wstępne szkolenie ponad 10 tys. zł. Pocieszające jest to, że nowotarski aeroklub ma sprzęt odpowiedni do szkolenia. Sekcja szybowcowa dysponuje siedmioma maszynami. Samolotowa – trzema, wśród których jest także najnowszy nabytek, amerykańska awionetka Piper Tomahawk. Samolocik jest w świetnym stanie technicznym, choć lata już ponad trzydzieści lat. Piper ma jeszcze jedną wielką zaletę – jest tani w eksploatacji. Godzina lotu maszyną kosztuje zaledwie 360 złotych. Latając niewiele większą „Wilgą” trzeba się liczyć z wydatkami rzędu tysiąca złotych za godzinę. Trzecia maszyna, rosyjski Jakowlew, służy głównie do holowania szybowców.

Mimo przeciwności, chętnych do uprawiania lotniczych sportów na Podhalu nie brakuje. Aeroklub zrzesza ponad 150 członków. Oprócz sekcji: szybowcowej i samolotowej, działa tu także prężna sekcja szybowcowa i młoda: paralotniarska.

Marek Kalinowski