…to hasło projektu zrealizowanego w tym roku przez Powiatowe Centrum Pomocy Rodzinie. – Cieszy, że ktoś pomyślał o nas, że nie jesteśmy tak całkiem zepchnięci na margines – mówi jedna z uczestniczek zajęć.

Barbara brała udział w kursie księgowości. Przez półtora miesiąca chodziła na zajęcia. Wiele się nauczyła, wiele sobie przypomniała – przecież przed chorobą przepracowała w księgowości dziesięć lat, przez kolejne siedem prowadziła własną firmę handlową. Od pięciu lat jest na rencie.– Co mi dały zajęcia? Dowartościowałam się. Podbudowałam psychicznie – dodaje.

Jak przyznaje, trudno byłoby jej wrócić do pracy. Na pewno najgorzej byłoby znaleźć pracodawcę. Sama chętnie by spróbowała. Na początek przynajmniej na pół etatu, by zobaczyć, czy nie wrócą objawy chorobowe. – Troszeczkę się boję... – przyznaje.

O kursach dowiedziała się z „Promyka”, gdzie chodzi na terapię zajęciową – haftuje, szydełkuje, korzysta z lekcji obsługi komputera. Systematycznie, trzy razy w tygodniu. Dla niej jest to sposób na oderwanie się od codzienności, gdyż po prostu nie da się siedzieć ciągle w domu. – Miałam duże problemy z otworzeniem się na ludzi. Dzięki Promykowi zaczęłam powoli rozmawiać z innymi – wspomina Barbara.

Marcin Pawlikowski z Maruszyny o programie dowiedział się z opieki społecznej. Trzeba było uczestniczyć w warsztatach, jeździć na zajęcia do Spytkowic. Na co dzień jest uczniem zakopiańskiego „hotelarza”. Praktyki szkolne nie pozwoliły mu pojawić się na każdych zajęciach, jednak cieszy się z każdej wykorzystanej okazji. Przychodził na indywidualne rozmowy z doradcą zawodowym i z psychologiem. – Można łatwo zmienić swój tok myślenia. Choćby podejście do rozmowy kwalifikacyjnej podczas szukania pracy… Są proste sposoby, które łatwo opanować, żeby dobrze wypaść i zrobić odpowiednie wrażenie. Z drugiej strony te wszystkie spotkania dodały mi też pewności siebie – podkreśla.

Żeby dostać dobrą pracę w branży turystycznej, trzeba mieć umiejętność nawiązywania dobrych kontaktów z obcymi, być punktualnym i mieć wysoką kulturę osobistą. To trzeba umieć podkreślić w sobie podczas rozmowy kwalifikacyjnej. Marcin marzy o studiach, a potem o dobrej pracy – być może nawet w Niemczech. Czy uda się zrealizować plany?

– Myślałem, że spędzę u pani psycholog pół godziny, bo mi się spieszyło. Ale jak zaczęliśmy rozmawiać, to nam zeszło dwie godziny. Ale warto było. Na pewno nie był to stracony czas! – przekonuje.

W przyszłym roku też chciałby wziąć udział w tego typu szkoleniu. Jakim? Pomysł pewnie przyjdzie.

Andżelika Haraz też korzystała z poradnictwa zawodowego. Wierzy, że te spotkania przydadzą się w przyszłości. – Chciałaby pójść na kurs barmański. Ale jak będzie co innego, to też będę chodzić – zapewnia.

Podczas ubiegłotygodniowego podsumowania programu na spotkanie przyszło blisko sto osób. Była to okazja nie tylko do spotkania się przy obiedzie, ale także porozmawiania i podzielenia się swoimi doświadczeniami.

„Wykluczyć wykluczenie wśród mieszkańców powiatu nowotarskiego” to program realizowany ze środków unijnych przez Powiatowe Centrum Pomocy Rodzinie. W tym roku PCPR zdobył na ten cel 260 tys. zł. Z tych pieniędzy udało się zorganizować kursy pomagające osobom niepełnosprawnym, opłacić turnus rehabilitacyjny dla 20 osób (z 10 opiekunami) i przeprowadzić cykl poradnictwa specjalistycznego. Uczestnicy mogli skorzystać z konsultacji dotyczących problemów prawnych, finansowo-podatkowych, psychologicznych i zawodowych. Udało się też wydać ulotki i broszurę na temat pomocy oferowanej niepełnosprawnym. Chętnych nie trzeba było szukać.

Był to pierwszy projekt realizowany przez PCPR ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego. Jak zapewnia Aneta Wójciak, dyrektor PCPR, trwają już prace nad kolejnym projektem. Tym razem trwać on będzie przez trzy lata, a środki pozyskane na jego realizację mają sięgać 1,5 mln zł.

Józef Figura