Są nieodłączne jasełka, cztery dewotki, opętany słupkami poparcia burmistrz, zadowolony z siebie biznesmen czy zwolniony przez niego pracownik. I Żebrak przepędzany przez wszystkich. „Czekając na...” to opowieść wigilijna, jednak nie o egoistycznym skąpcu, ale o nas samych.

::attachment{"type":"gallery", "template":"thumb3", "item_id":"6957"}

Nad żłóbkiem pochylają się Józef i Maryja. Wkrótce przychodzą pasterze. Wszystkie dialogi prowadzone są słowami kolęd. Jest sielsko – do czasu, gdy jeden z pasterzy nie zapomni roli. Reżyser się wścieka, Maryja lamentuje, że ma umówionego fryzjera.

Później przez scenę przewijają się kolejne obrazki z życia małej mieściny. Ktoś kogoś wylewa z pracy, cztery dewotki narzekają na supermarket, a potem wyśmiewają Mikołaja, że nieprawdziwy, bo przebrany za pajaca. A żebraka przeganiają do roboty. Biznesmen przed świętami wzywa na dywanik pracownika, by wręczyć mu kopertę. To jednak nie nagroda, ale odprawa. – Zwalniam pana – słyszy młody człowiek.

Życie miasteczka zmienia się, gdy listonosz przywozi wiadomość do każdego obywatela. To list od Jezusa, który zapowiada swe przybycie do miasteczka. Burmistrz szykuje wielkie przyjęcie, młodzi przekładają ślub na ten dzień, a dewotki na kolanach w pierwszym rzędzie wyczekują przybycia Gościa. Godziny mijają, tymczasem jedynym obcym jest szwędający się między nimi Żebrak…

Choć scenariusz „Czekając na...” jest przewidywalny, to jednak nie sama historia jest w przedstawieniu najważniejsza. W postaciach na scenie każdy może znaleźć cząstkę siebie ze swymi przywarami, słabościami, małościami. I swoje nastawienie do Świąt, a więc i przyjścia Chrystusa na świat. Bo w tym czasie liczą się jak największe zakupy, zabłyśnięcie przed rodziną i sąsiadami, pokazanie swej wyższości. Egoizm, pycha, zadufanie w sobie – wszystko, co najgorsze. Jedynymi osobami, które przyjęły Żebraka pod swój dach, są bezrobotny i jego niepełnosprawna żona.

„Czekając na...” to spektakl wystawiony w nowotarskim MOK-u przez grupę Misteria z Trzebini. Aktorów-amatorów przywiódł na Podhale ks. Sławomir Kowalski, który przeszedł do Trzebini właśnie z Nowego Targu. To on zapoczątkował u nas coroczne Misteria Męki Pańskiej dalekie od typowej sztampy, na którą cierpią kościelne przedstawienia.

Także i „Czekając na…” to przedstawienie dalekie od cukierkowatych jasełek. To gorzka komedia, dająca wiele do myślenia i bardzo dobrze przez amatorów zagrana. Szkoda tylko, że w Nowym Targu można było ją obejrzeć tylko w miniony weekend. Chyba że doczekamy się na… powtórkę.

Józef Figura