„Mięso wołowe potaniało!”, „Ziemniaki nadeszły – zamówienia w drukarni”, „Baczność Podhalanie – z dniem dzisiejszym otworzyłem skład towarów kolonialnych” – to tylko niektóre afisze, które zawisły na ścianie nowotarskiego ratusza.

Najlepszym dowodem na to, że miasto ma charakter handlowy, jest sama nazwa. Dzięki Kazimierzowi Wielkiemu Nowy Targ zyskał prawa miejskie i przywilej organizacji targów. Z czasem kolejne prawa i przywileje otrzymywali też nowotarscy rzemieślnicy. Obie dziedziny wręcz rozkwitły w okresie międzywojennym. Można się o tym przekonać, oglądając nową wystawę Muzeum Podhalańskiego. W sali stanęła sklepowa lada z wagą, a na półkach pojawiły się chodliwe towary – jak proszek „Radion” czy najlepsza pasta do obuwia „Skoroblask”.

Współcześni przedsiębiorcy mogą tylko pozazdrościć przepisów ułatwiających prowadzenie własnej działalności, a przede wszystkim rozmaitych spółdzielni. Drugim czynnikiem wspierającym rozwój rzemiosła i handlu była zgodna koegzystencja dwóch nacji – Polaków i Żydów. – W Nowym Targu nie było napięć i zajść antysemickich. To było normalne w Polsce, a te nieliczne zajścia, do których dochodziło gdzieś w kraju, miały charakter incydentalny. Większość handlu i rzemiosła w Nowym Targu znajdowało się w polskich rękach, i to też nie stanowiło powodu dla jakichś wzajemnych konfliktów – przekonuje dr Grzegorz Zamoyski, który pasjonuje się historią miejscowej przedsiębiorczości.

Najważniejszym czynnikiem przydającym splendoru miastu do dziś są jarmarki. Najpierw odbywały się one kilka razy w ciągu roku, od 1879 roku co drugi poniedziałek, a dopiero od 1925 roku – co czwartek. Zawsze były jednymi z największych na terenie województwa krakowskiego. I tak pozostało do dziś. A ci, którzy chcieliby odbyć sentymentalną podróż w przeszłość i zobaczyć kupiecką i rzemieślniczą część historii stolicy Podhala, mogą zajrzeć do sal nowotarskiego ratusza

Józef Figura