Wizerunek Jana Pawła II na talerzu, Matka Boska z odkręcaną główką czy tupolew w Grobie Pańskim.

::attachment{"type":"gallery", "template":"thumb3", "item_id":"87075"}

Przykładów kiczu w sztuce sakralnej można znaleźć wiele, choć już sama definicja kiczu nie jest jednoznaczna, o czym przekonywał dominikanin o. Jacek Hajnos podczas czwartkowego spotkania w Jatkach. 

 Motyw łódki z uchodźcami w Grobie Pańskim czy samolotu nawiązującego do tragedii w Smoleńsku to tylko niektóre przykłady, które mogą wzbudzać niesmak. - Do Grobu Pańskiego przychodzimy na spotkanie z Bogiem, pokontemplować, głęboko coś przeżyć, a ktoś chce nam sprzedać jakąś idee. Próbuje umoralniać czy upolitycznić- mówił zakonnik.

Nasz sprzeciw wzbudza talerz z wizerunkiem Jana Pawła II  czy Matka Boski na tarczy zegara. Mówiąc o przeciętności, jako kolejnej zasadzie kojarzącej się z kiczem, dominikanin pokazywał kramy z pamiątkami, które można spotkać w Licheniu czy Częstochowie, - Żeby zobaczyć ściany płaczu nie trzeba jechać do Jerozolimy, wystarczy odwiedzić takie miejsca - żartował.

O. Jacek Hajnos przekonywał, jaki wpływ na dzieci i ich późniejszy gust mają przedmioty w naszych domach, wśród których wyrastają, czy muzyka, której słuchają. - Gdy w domu słuchamy disco polo, mała szansa, że dziecko w dorosłym życiu będzie dokonywać lepszych wyborów estetycznych i słuchać np. muzyki poważnej. To jest jak skaza, rana, którą zadajemy młodemu człowiekowi - przestrzegał. -

To, jaka powinna być sztuka sakralna, mówi dokument II Soboru Watykańskiego. Można w nim znaleźć informacje jak powinny wyglądać przestrzenie sakralne, że powinny tu trafiać "najszlachetniejsze osiągnięcia ludzkiego talentu". To powinna być sztuka nastawiona na nieskończone piękno Boga. Kościół przedstawiony jest jako przyjaciel sztuk pięknych, kształcących artystów, szukających ich szlachetnych usług.   - To dokument obowiązujący katolików  - podkreślał prelegent. Jest w nim też mowa o umiarkowanej ilości, by nadmiar nie wypaczał pobożności.

Dlaczego, więc mimo tak jasno określonych przez sobór zasad, w kościele jest tyle kiczu? Dlaczego księża nie odróżniają kiczu od sztuki? Wybierają plastikowe figurki zamiast wartościowych dzieł? Może winna jest edukacja w seminariach.  - Klerycy powinni poznawać historię sztuk sztuk pięknych, tymczasem teraz reforma idzie w takim kierunku, by historia sztuki zniknęła w ogóle z seminariów - ubolewał zakonnik. 

- Nadzieja  w osobach świeckich, żeby tworzyć środowiska wokół kościoła, ruch oddolny, edukacyjne wspólnoty, które będą miały wpływ na proboszcza - namawiał zakonnik. - Kościół to my - przypominał.

Po wykładzie rozgorzała gorąca dyskusja. Czy szpetne rzeźby Jana Pawła II wykonane przez pseudoartystów powinny zniknąć z przestrzeni sakralnej? Zdania były podzielone. Wanda Teper apelowała o umiar. Mało idziemy w kierunku spraw duchowych, kontemplacji. Potrzeba więcej umiaru, wtedy kiczu będzie mniej - przekonywała. 

- Od czasów średniowiecza kościół kształtował gusta ludzi. Od pewnego momentu to ludzie kształtują gust Kościoła.  W każdej społeczności jest więcej ludzi głupich niż mądrych, więcej zwolenników kiczu niż sztuki. Nie można schlebiać gustom większości, bo coś jest tańsze czy zrozumiałe - przekonywał Maciej Pinkwart. - Sztuka nie musi być zrozumiała, sztuka musi być przeżyta.. Jeśli kościół będzie kształtował bylejakość w swoich ścianach, wszyscy będą bylejacy - przestrzegał.