Blisko 400 m kw. powierzchni, w sumie kilka ton eternitu pokrywa dach państwowego budynku siedziby nowotarskiego oddziału Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej. Wszyscy zdają sobie sprawę z zagrożenia, ale problem nie znika – bo nie ma pieniędzy.

::attachment{"type":"gallery", "template":"thumb3", "item_id":"8743"}

Eternitowa bomba ekologiczna tyka sobie niemal tuż przed oknami zespołu szkół na os. Bór, gdzie uczą się setki uczniów – od maluchów z podstawówki po maturzystów z liceum. Pod azbestowym dachem pracują też urzędnicy RZGW i od lat także monitują o remont. Co roku jednak odpowiedź jest taka sama – nie ma pieniędzy.

Dwa lata temu pojawiła się iskierka nadziei, gdy z krakowskiej centrali popłynął sygnał, by przygotować wycenę remontu dachu. Kosztorys i cała dokumentacja są gotowe, jednak brakuje najważniejszego – 50 tys. zł na sfinansowanie remontu. Rakotwórczy azbest więc pozostał, a rodzicom uczniów pobliskich szkół pozostaje wiara w oceny niektórych, że materiał nie ruszany nie jest tak szkodliwy i nie emituje drobin, które dostają się do płuc.

– Jesteśmy instytucją budżetową i możemy liczyć tylko na sfinansowanie inwestycji ze środków centralnych. A te, zamiast rosnąć, maleją. Już mamy sygnały, że pula przeznaczona na tegoroczne działania będzie jeszcze mniejsza – rozkłada ręce Tadeusz Kois, dyrektor nowotarskiego oddziału RZGW.

Trudno więc liczyć, że znajdą się pieniądze na remont dachu, skoro RZGW brakuje na regulacje koryt rzecznych. Jednak dyrektor zapewnia, że będzie nadal starać się o środki także na wymianę dachu. Z drugiej strony trudno zrozumieć, jak to się dzieje, że państwo przeznacza pieniądze na zbiórkę eternitu z prywatnych gospodarstw, a równocześnie nie interesuje się tonami szkodliwej substancji na własnej placówce.

Azbest zaliczany jest do dziesięciu najgroźniejszych zanieczyszczeń na ziemi. Mikrowłókna azbestu dostają się do płuc, skąd nie można ich usunąć. Ich działanie może objawić się nawet po 20-50 latach jako rak płuc, oskrzeli czy pylica azbestowa.

Józef Figura