Tomasz Zabrzeski zaczął rzeźbić w wieku 50 lat, jak twierdzi – z nudów. Dziś po dłuto sięga z potrzeby serca. Jest to także dla niego sposób wyznawania wiary, dlatego tematyka religijna dominuje w jego twórczości.

::attachment{"type":"gallery", "template":"thumb3", "item_id":"6778"}

Ponad dwadzieścia lat temu, w 1982 roku jego rzeźby stanęły na Tylmanowskiej Kalwarii. Uważa je za najważniejszą swą pracę. Materiałem były ogromne bryły betonowe, które jeszcze w fazie zasychania obrabiał dłutem, wydobywając kolejne kształty świętych, Jana Pawła II czy Matki Boskiej z Dzieciątkiem. Inicjatorem stworzenia Tylmanowskiej Kalwarii na górze Basta był w okresie stanu wojennego ówczesny wikary – ks. Józef Dominik. – Była to trudna praca, choć wykonałem ją z największą radością, bo nie tylko na pożytek tylmanowian, ale też na chwałę Bożą – podkreśla 80-letni dziś artysta.

Prace Tomasza Zabrzeskiego znajdują się też w Miasteczku Galicyjskim na terenie Sądeckiego Parku Etnograficznego w Nowym Sączu, i w rękach wielu prywatnych osób. – Z racji wieku i zdrowia wykonuję już mniej rzeźb w kamieniu czy betonie, a więcej w drewnie – mniejszych form rzeźbiarskich. Ciągle jednak, w każdej wolnej chwili chwytam za dłuto i dłubię nim. To cieszy – mówi pan Tomasz. Zbiory prac w jego domu są niewielkie, bo większość, jak mówi pan Tomasz „poszło do ludzi”. – Mąż nigdy nie zabiegał o pieniądze i swoje rzeźby najczęściej dawał w prezencie tym, którzy byli nimi zainteresowani. Taki już ma charakter – twierdzi Maria Zabrzeska, żona rzeźbiarza.

Pan Tomasz trzyma w domu swoją pierwszą płaskorzeźbę – „Ostatnią Wieczerzę”, wykonaną w lipie. W domowej pracowni pozostała też szopka z ruchomymi figurkami. Świadczy ona nie tylko o zdolnościach rzeźbiarskich autora, ale także o zmyśle technicznym. Szopka jest ruchoma, włącznie z poszczególnymi figurkami.

Pan Tomasz parał się także wykonywaniem artystycznych przedmiotów użytkowych, np. szkatułek z drewnianym „zamkiem”, który dla nie obeznanego z góralskimi tajemnicami cepra jest nie do otwarcia. – Tajemnicę wykonywania takich szkatułek poznałem od Tomasza Konopki, dziadka mojej synowej, od którego wiele się nauczyłem, podpatrując jego prace. Wiele także nauki rzeźbiarstwa wyniosłem od Tomasza Ligasa, nieżyjącego już rzeźbiarza z Tylmanowej – podkreśla Zabrzeski.

Henryk Janusz Olkiewicz