Beskid Niski to jedno z ostatnich miejsc na mapie Polski, gdzie górski trekking wciąż kojarzy się z ciszą, brakiem komercji i niezmąconym kontaktem z dziką przyrodą. Choć jest to geograficznie najrozleglejsze pasmo w polskich Karpatach, paradoksalnie pozostaje jednym z najmniej zaludnionych. Charakteryzuje się łagodnymi, zalesionymi grzbietami, głębokimi dolinami oraz fascynującą, choć bolesną historią, po której pamiątką są wysiedlone wsie i ukryte w lasach stare łemkowskie cmentarze.

Weekendowy wyjazd w te rejony to idealny sposób na ucieczkę od miejskiego zgiełku. Zróżnicowane trasy oraz unikalna rzeźba terenu sprawiają, że każdy znajdzie tu przestrzeń dopasowaną do swoich możliwości.

Najpiękniejsze szlaki piesze w Beskidzie Niskim na weekendowy trekking

Planując dwudniową wędrówkę, warto skupić się na szlakach, które łączą walory widokowe z unikalnymi punktami historycznymi. Ze względu na mniejsze zagęszczenie ruchu turystycznego, tutejsze ścieżki gwarantują pełen komfort maszerowania.

• Lackowa (997 m n.p.m.) i słynna „Ściana Płaczu”: Najwyższy szczyt Beskidu Niskiego po polskiej stronie, należący do Korony Gór Polski. Najbardziej kultowe, a zarazem wymagające podejście prowadzi od przełęczy Beskidek. Słynna „Ściana Płaczu” to niezwykle stromy, sypki odcinek zachodniego zbocza, który potrafi przetestować kondycję i przyczepność butów każdego piechura.
• Rotunda (771 m n.p.m.) i cmentarz z I wojny światowej: Szlak prowadzący z Regietowa na szczyt Rotundy to klasyk regionu. Na wierzchołku znajduje się jeden z najpiękniejszych i najbardziej poruszających cmentarzy wojennych (nr 51), zaprojektowany przez wybitnego słowackiego architekta Dušana Jurkoviča. Drewniane wieże cmentarza idealnie komponują się z otaczającym je bukowym lasem.
• Wątkowa (846 m n.p.m.) i Magurski Park Narodowy: Szlak prowadzący z Bartnego (szlakiem żółtym przez Kornuty lub zielonym przez Magurycz) na Wątkową odsłania przed turystami najcenniejsze fragmenty pierwotnej puszczy karpackiej. Magurski Park Narodowy chroni unikalne ekosystemy leśne, w których wciąż można spotkać ślady bytowania niedźwiedzi, wilków i rysi.

Naturalne osobliwości i hydrologiczne perły Beskidu Niskiego

Specyficzna budowa geologiczna fliszu karpackiego sprawiła, że Beskid Niski obfituje w unikalne formy skalne, wychodnie piaskowców oraz rzadkie zjawiska hydrologiczne, które rzadko spotyka się w innych częściach kraju.

W okolicach Gorlic i Szymbarku procesy geologiczne stworzyły formy krajobrazowe, które od lat przyciągają miłośników fotografii i geologii. Jednym z takich unikalnych miejsc jest ukryte na zalesionych zboczach Maślanej Góry beskidzkie Morskie Oko, czyli jedno z największych i najlepiej zachowanych jezior osuwiskowych w Beskidach. Powstało ono na skutek potężnego osunięcia się mas ziemi i stanowi fascynujący przykład tego, jak dynamicznie natura potrafi przekształcać rzeźbę terenu.

Kolejną osobliwością, którą warto wpisać w weekendowy plan, jest rezerwat „Kornuty” na zboczach Magury Wątkowskiej. To najstarszy rezerwat przyrody w Beskidzie Niskim (utworzony w 1953 roku), słynący z fantazyjnie ukształtowanych przez erozję skał z piaskowca magurskiego oraz głębokich jaskiń szczelinowych, będących ważnym siedliskiem dla nietoperzy.

Dziedzictwo kulturowe i opuszczone wsie – co zobaczyć poza szlakiem?

Beskid Niski to nie tylko przyroda, ale też unikalny krajobraz kulturowy, ukształtowany przez dawną ludność pasterską – Łemków. Tragedia wysiedleń w ramach Akcji „Wisła” zamieniła tętniące życiem doliny w bezludne enklawy, w których natura powoli odbiera to, co do niej należało.

Spacer dnem doliny dawnej wsi Regietów Wyżny, Radocyna czy Nieznajowa to mistyczne przeżycie. Idąc zarośniętymi drogami, wciąż można dostrzec zdziczałe sady owocowe, kamienne podmurówki dawnych chyż (łemkowskich chałup) oraz samotne, przydrożne krzyże rzeźbione w kamieniu przez dawnych rzemieślników z ośrodka w Bartnem.

Wskazówka: Beskid Niski to teren, gdzie zasięg sieci komórkowych w głębokich dolinach (szczególnie przy granicy ze Słowacją) potrafi całkowicie zanikać. Planując weekendowy trekking, nie polegaj wyłącznie na aplikacjach nawigacyjnych online. Zawsze miej w plecaku tradycyjną mapę papierową w skali 1:50 000 oraz pobrane wcześniej mapy do pracy w trybie offline.