Jest takie schronisko blisko Policy, co klasę ma.

::attachment{"type":"gallery", "template":"thumb3", "item_id":"120755"}

Hala Krupowa nie przystaje do definicji miejsca zapomnianego. Choć z drugiej strony obserwując co roku turystyczną presję na Tatry i Zakopane, można zaryzykować stwierdzenie, że całe nasze piękne Beskidy to pasmo zapomniane. Dlatego, jeśli zapragniemy zakosztować gór w samotności i nie wyobrażamy sobie, że będziemy sobie na szlaku drogę torować łokciami albo spędzać sporo czasu w korkach przed szczytem - powinniśmy poważnie rozważyć wypad w Beskidy. Z dużym prawdopodobieństwem - o ile nasz wybór nie padnie na zdobywanie Babiej Góry w słoneczne niedzielne przedpołudnie w środku wakacji - znajdziemy upragniony spokój i ciszę.

Hala Krupowa to jedno z najbardziej urokliwych miejsc naszych Beskidów. Położone wysoko, pod granią pasma Policy, schronisko może być bazą dla odwiedzenia sąsiednich szczytów i atrakcji. A jest co oglądać.

Pasmo Policy można zdobywać na wiele sposobów. To, czy do schroniska doczołgamy się na ostatnich nogach, czy też zdecydujemy się na poobiedni spacerek - będzie zależeć od doboru szlaku. My zaproponujemy dziś rowerową wycieczkę na Halę Krupową w wariancie „light”.

Wycieczkę rozpoczniemy w Sidzinie, na przestronnym i bezpłatnym parkingu „pod halą Krupową”. Z namierzeniem tego miejsca nie ma problemu - wystarczy wpisać frazę w nawigację. A ta doprowadzi nas niemal do ostatnich zabudowań Sidziny, miniemy po drodze bardzo ciekawy skansen. Warto poświęcić godzinkę i do niego zajrzeć. Gdy jednak zaparkujemy już na leśnym, wyżwirowanym placu, wygodnie wyładujemy nasz rower. Może być elektryczny, ale na naszą dzisiejszą wycieczkę „analog” powinien w zupełności wystarczyć. Teraz tylko trzeba prześlizgnąć się jakoś pod szlabanem ustawionym przez leśników i ruszać w knieję. Rozpościera się przed nami piękna, żwirowa droga prowadząca pod zapewniającymi cień koronami drzew, wiodąca nad szemrzącym potokiem. Nawigacja na naszej trasie jest maksymalnie uproszczona. Można sobie znów pomóc telefonem, lub po prostu - trzymać się głównej drogi. Na pierwszym skrzyżowaniu skręcić w prawo, a później konsekwentnie łagodnymi zakosami wspinać się do góry.

Po pokonaniu dwóch zakrętów u kresu długiej prostej ukaże się nam cel podróży - położone na zboczu, pod granią schronisko. Po kolejnym kilometrze dotrzemy do krzyżówki, gdzie rzucający się w oczy drogowskaz skieruje nas znowu w prawo na najbardziej stromy odcinek naszej trasy. Fakt, szlak staje dęba, ale to ostatni - w dodatku - zaledwie kilkusetmetrowy podjazd. Jeśli umiejętności i siły nie pozwolą nam dojechać - można podprowadzić naszego mechanicznego rumaka.

W przytulnym schronisku zregenerujemy siły, wybierając coś z bardzo rozbudowanego menu. Okaże się, że dotarliśmy na niebagatelną wysokość 1148 metrów nad poziomem morza. Z Hali Krupowej mamy rzut beretem do najwyższego spiętrzenia pasma - Policy (1369 m. n.p.m.). Jeśli po krótkim odpoczynku w schronisku zdecydujemy się jednak na powrót, przyjemny zjazd tą samą drogą nie powinien nam zająć więcej niż pół godziny.

mk