W 10-tą rocznicę zaginięcia Olka Ostrowskiego z Wetliny - delegacja ratowników z Grupy Bieszczadzkiej GOPR pojechała w Tatry Słowackie na symboliczny cmentarz pod Osterwą, aby złożyć symboliczną wiązankę jałowca przy pamiątkowej tablicy. Olek na zawsze został w masywie Gaszerbrum II.

::attachment{"type":"gallery", "template":"thumb3", "item_id":"131957"}

W piątek minęło 10 lat od kiedy Aleksander Ostrowski z Wetliny na zawsze pozostał w górach, w masywie Gaszerbrum II. 

Warto poznać sylwetkę Olka. 

Tak o nim piszą jego koledzy z Grupy Bieszczadzkiej GOPR:

Olek od 3-go roku jeździł na nartach, początkowo na górce koło domu w Wetlinie, a potem już na nieco wyższych. Będąc w gimnazjum, Olek zaczął przejawiać wyjątkowy „dryg” do sportowego narciarstwa i dlatego poszedł uczyć się do Liceum Ogólnokształcącego w Ustrzykach Dolnych by móc ćwiczyć w tamtejszym klubie sportowym - UKN Laworta. Jednak z biegiem czasu stwierdził, że bardziej od ścigania się na zawodach bardziej interesują go trudne zjazdy narciarskie. I wtedy zaczęła się na dobre jego przygoda ze skialpinizmem.

Olek został kandydatem w Grupie Bieszczadzkiej GOPR w 2007 roku. Nadal jego ogromną pasją było narciarstwo wysokogórskie. Potem zaczął się wspinać, ale jak miał wybór wspinać się czy iść na narty, to zawsze wygrywało to drugie.

Ratownikiem został w 2010 roku. Z czasem zaczął wyjeżdżać w coraz to wyższe góry. Pracował w Alpach jako instruktor narciarski po to by móc wyjeżdżać na wyprawy. Przełomem było wyjście i zjazd z Piku Lenina (7134 m n.p.m.) w 2012 roku. To wtedy zaczął kiełkować w nim pomysł wyjazdu na 8-śmiotysięcznik. Dwa lata później - tym razem z ekipą wszedł i jako pierwszy Polak zjechał południowo-wschodnią ścianą Kazbeku (5033 m n.p.m.). W tym samym roku zrealizował swoją samotną wyprawę „Cho Oyu 8201 – Ski Expedition 2014′ podczas której, jako pierwszy Polak zjechał z niego na nartach.

Po powrocie z wyprawy stał się rozpoznawalny – zwłaszcza w świecie ludzi gór. Olek zaczął bywać na różnych festiwalach górskich, na których odbierał nagrody. Za samotne wejście na ośmiotysięcznik Cho Oyu i zjazd ze szczytu na nartach został wyróżniony w marcu 2015 nagrodą „Kolosa” za rok 2014 w kategorii Alpinizm oraz w maju 2015 w konkursie „Travelery” miesięcznika National Geographic w kategorii Wyczyn Roku.

Następnym szczytem, z którego postanowił zjechać na nartach był Gaszerbrum II (8035 m n.p.m.). Wyjechał tam w lipcu 2015 r. wraz z Piotrem Śnigórskim. 25-go lipca ze względu na niekorzystne warunki pogodowe – odpuścili atak szczytowy. Niestety podczas zjazdu, Olek jadąc jako pierwszy, podciął lawinę, która zepchnęła go do głębokiej szczeliny, na dnie której spoczywa do dzisiaj.

Na Kopcu Gilkeya – symbolicznym cmentarzu pod K2 – rodzina umieściła pamiątkową tablicę. Także i w Tatrach – z inicjatywy KW Kraków na Tatrzańskim Cmentarzu Symbolicznym na zachodnich stokach Osterwy w Tatrach Wysokich została odsłonięta tablica poświęcona pamięci Aleksandra Ostrowskiego.

Od 2016 roku ratownicy górscy co roku spotykają się w zimie w Ustrzykach Górnych na Memoriale, podczas którego przemierzają połoniny na nartach skiturowych, by w ten sposób uczcić pamięć Olka. Pamiętamy go takiego jak na tym zdjęciu - z szerokim uśmiechem, zarażającego pozytywną energią i zawsze chętnego by pomóc drugiemu człowiekowi...