Nadszedł czas, aby zostać leśnym detektywem.

::attachment{"type":"gallery", "template":"thumb3", "item_id":"137173"}

Babiogórski Park Narodowy przekonuje, że styczeń to najlepszy czas, by zacząć czytać „leśną gazetę”. Każda ścieżka zamienia się w fascynującą opowieść o nocnym życiu zwierząt.

Co można teraz wyczytać z tropów? Tłumaczą to babiogórscy przyrodnicy:

Lis – jego tropy układają się w niemal idealnie prostą linię, jakby szedł po sznurku (myśliwi nazywają to sznurowaniem). Jeśli widzicie „dziurki” w śniegu jedna za drugą – to na pewno on!

Sarny i jelenie – zostawiają charakterystyczne odbicia dwóch racic. W styczniu często znajdziecie je w pobliżu paśników lub tam, gdzie spod śniegu wystają oziminy czy krzewinki borówek.

Dzik – jego trop jest szerszy i bardziej „bałaganiarski”. Obok dwóch głównych racic niemal zawsze zobaczycie odbicia tzw. szpil (mniejszych raciczek z tyłu), które u jeleni odbijają się tylko w biegu.

Wilk – to prawdziwa gratka! Trop wilka jest duży (nawet 10-12 cm) i bardzo regularny. Pamiętajcie: wilk prawie zawsze kroczy prosto przed siebie, oszczędzając energię. Jeśli ślady „szaleją” na boki, prawdopodobnie mknął tamtędy duży pies.

Wiewiórka – zostawia ślady w formie litery „U” lub trapezu, często prowadzące od drzewa do drzewa. Skacze, zostawiając tylne łapy przed przednimi!

Zasady młodego tropiciela:

Nie płosz zwierząt – tropy oglądamy z dystansu, nie idziemy „pod prąd” prosto do ich kryjówek.

Zabierz telefon – zdjęcie z położoną obok rękawiczką lub kluczami (dla skali) pozwoli Ci później zidentyfikować gatunek w domu.

Szukaj nie tylko odbić łap! Zwróć uwagę na „zgryzy” na gałązkach lub miejsca, gdzie zwierzęta odpoczywały (tzw. legowiska).

opr. jof