Kilkanaście sztuk głuszca zamieszkuje Królową Beskidów. Babiogórski Park Narodowy uczestniczy w projekcie, który ma na celu ochronę kuraków.

Babia Góra jest obszarem, na którym występuje wiele rzadkich i interesujących gatunków roślin i zwierząt. Tutaj można spotkać rośliny, których trudno szukać w innych miejscach Polski, niektóre rzadkie i zagrożone wyginięciem. Równie bogaty i różnorodny jest świat fauny. Królowa Beskidów jest ostoją dla wielu gatunków zwierząt, które z powodu silnej presji człowieka nie mają już miejsca poza obszarami chronionymi.

- Prowadzimy stałą obserwację zwierzyny, w tym niedźwiedzia - twierdzi Józef Omylak, dyrektor Babiogórskiego Parku Narodowego. - Co jakiś czas znajdujemy jego ślady. Trudno ocenić, czy to ten sam osobnik, który w ubiegłym roku zimą wędrował po Babiej Górze - zastanawia się. Tutaj niedźwiedzie najczęściej przychodzą ze Słowacji. - Chcielibyśmy, żeby na stałe się u nas zadomowił - dodaje dyrektor.

Obecnie BgPN uczestniczy w programie, którego celem jest inwentaryzacja i ochrona głuszca i cietrzewia oraz ich siedlisk. Jest on finansowany z Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska. - Między innymi będziemy obserwować migrację głuszca, która będzie polegała na odłowieniu kilku sztuk tego kuraka, założeniu im nadajników GPS i śledzeniu ich poprzez satelitę - wyjaśnia Józef Omylak.

Populacja głuszca jest znacznie liczniejsza na pobliskiej Policy niż w Babiogórskim Parku Narodowym. Kuraki nie żyją w parach, więc liczebność podaje się w sztukach. Na Policy jest ich ok. 30, a na terenie parku ostoję znalazło kilkanaście sztuk. Mimo wszystko jest go dużo mniej, niż kiedyś.

Do niedawna głuszca można było spotkać u podnóża Babiej Góry, m.in. w pobliżu orawskiego skansenu w Zubrzycy Górnej i na Zakamionku przy drodze do Lipnicy Małej. Teraz stąd wyemigrowały. - U podnóży już nie ma głuszca. Spowodowane jest to dużą ingerencją człowieka. Były płoszone, m.in. przez myśliwych, bo to jest teren intensywnych polowań. Wypłaszały je psy, które wolno biegają - zauważa dyrektor. - Głuszec występuje tylko w parku i najbliższym otoczeniu. Na Babiej Górze można go spotkać w wyższych partiach, na obszarze ochrony ścisłej, tam gdzie spokój, nie ma turystów ­- podkreśla. Józef Omylak przekonuje, że populacja głuszca jest zagrożona wyginięciem.

Dzięki realizowanemu przez BgPN projektowi, przyrodnicy już dosyć dobrze poznali miejsca godów głuszca, wiedzą, gdzie później przebywa, czym się żywi i jak się rozprzestrzenia.

Kiedyś w Babiogórskim Parku Narodowym żył cietrzew, ale od pewnego czasu przyrodnicy już go nie obserwują. - Cietrzew potrzebuje terenów otwartych. Dawniej przebywał w partiach szczytowych Babiej Góry, ale wszystko zarosło kosodrzewiną i nie ma możliwości tam się zadomowić. Za to jeszcze dosyć dużo jest go na torfowiskach orawsko-nowotarskich - tłumaczy dyrektor.

Niedawno w pobliżu parku na terenie Lipnicy Wielkiej pojawił się bóbr. - Zimą, przy okazji inwentaryzacji zimujących u nas ptaków w pobliżu cieków wodnych, napotkaliśmy na żeremie. To jest efekt tego, że nasz kolega ze Słowacji wpuścił bobry do Jeziora Orawskiego i one się rozprzestrzeniają. Podobno już w okolicach torfowisk też są żeremia - twierdzi Józef Omylak.

jof