Żal zadek ściska serce ból przenika .

Źle ze mną. Przestaję rozumieć. Co tam świat, przestaję rozumieć słowa, i to takie, które – jak mi się wydawało – już kiedyś wcześniej rozumiałem.
Na przykład słowo: „dyktator”. Na ostatniej sesji Pan Burmistrz powiedział, że „nie będzie dyktatorem”, sugerując jednocześnie, że to w odróżnieniu do wcześniejszego burmistrza, który raczej dyktatorem był, bo „nie pytał radnych o zdanie i nic z nimi nie konsultował”.
Ponieważ do tej pory kojarzyłem to słowo z typami pokroju Mussolini, Hitler i Stalin, ewentualnie Kadafi albo Sadam Hussein, na wszelki wypadek sięgnąłem po słownik języka polskiego i sprawdziłem, czy coś się w międzyczasie nie zmieniło. Raczej nie - dyktator to (nadal) „władca mający nieograniczoną, absolutną władzę”. Nijak mi to nie pasuje do obecnej sytuacji, ani tym bardziej do tego, co się działo w poprzedniej kadencji.
Ktoś mi powiedział, że się znowu czepiam, że to taka metafora polityczna, której po prostu „nie chwytam”, więc sprawdziłem i to: „Metafora to figura stylistyczna, której istotą jest łączenie słów w taki sposób, że co najmniej jedno z nich uzyskuje nowe, przenośne znaczenie, pozostając (nieraz w bardzo odległym) związku ze znaczeniem podstawowym”.
Nadal nie rozumiałem, chyba , że to metafora nietrafiona, albo jej znaczenie do tego stopnia odległe od podstawowego, że straciło pierwotny sens. Przy okazji wertując słownik trafiłem na hasło „amnezja”. I dopiero wtedy zacząłem coś pojmować. Amnezja to „całkowity zanik pamięci albo luki pamięciowe obejmujące pewien okres życia, względnie określone zdarzenia”.
Pasuje jak ulał. Pan Burmistrz po prostu zapomniał jak to w poprzedniej kadencji było. Po pierwsze, że jak w każdym samorządzie istniał mechanizm konsultowania projektów uchwał. Służyły do tego przede wszystkim komisje, a sam fakt, że – jak wszyscy pewnie pamiętają – były bardzo burzliwe, ( i to właśnie dlatego, że radni mogli otwarcie projekty i zamierzenia krytykować i poprawiać, z czego chętnie korzystali) świadczy o tym, że o żadnej dyktaturze mowy być nie mogło. Ponadto w wielu ważnych sprawach odbywały się robocze spotkania Rady (w sprawie prywatyzacji PKL, likwidacji śmietniska na Zoniówce, wprowadzenia „bonu edukacyjnego”, uchwały o przemocy w rodzinie, uchwały o „parku kulturowym Krupówki”, strategii rozwoju i inne). Pan Burmistrz nie pamięta jednak przede wszystkim, jaka atmosfera panowała w poprzedniej Radzie i jakie było nastawienie większości radnych do ówczesnego burmistrza. Że Rada nie uchwalała absolutorium, odrzucała wiele projektów bez względu na ilość konsultacji z radnymi i spotkań roboczych. Że jedną z niewielu inicjatyw uchwałodawczych opozycji było referendum o odwołanie burmistrza (notabene ze względu na nieuchwalenie wcześniej absolutorium).
Pan Burmistrz cierpi także na niepamięć w kwestii „anty-dyktatorskich” działań swego poprzednika. Na przykład uchwały o konsultacjach społecznych (swoją drogą ciekawe, że Pan Burmistrz po nią jak do tej pory nie sięgnął), powołania Rady Pożytku Publicznego i stworzenia budżetu obywatelskiego.
A na amnezję proponuję „panaceum” („uniwersalny lek na wszystkie choroby”). Najlepiej – pomyśleć, zanim się coś powie."