Gorcostok dla ludzi gór, Gorcogranie - dla tych na dole

Istniejąca do dziś baza namiotowa w Gorcach prowadzona przez studentów powstała w 1968 r. z myślą o obozach wędrownych. Dziś jej gospodarzem jest krakowski oddział akademicki  PTTK. Można do niej dotrzeć z Lubomierza lub Ochotnicy Dolnej. Jednym z jej bywalców był nieżyjący już Janusz Kotarba, krakowski poeta i bard. I to on właśnie w 1993 r. wpadł na pomysł, żeby organizować tu muzyczne spotkania. Latem 1994 r. odbył się I Gorcstok.

Przez lata tzw. "bazową" w tym miejscu była Marta Motyka. - Podczas pierwszego Gorcstoku lało jak z cebra, impreza była pod namiotem. Było trzech wykonawców, a na bazie 40 osób - wspomina z sentymentem początki imprezy. Z gitarą odwiedził ich wtedy także ówczesny dyrektor Gorczańskiego Parku Narodowego Andrzej Gruszczyk, który zaśpiewał "Deszczowe Lato".

Rok później pojawiła się scena z zadaszeniem. - Wszystko robione było przez pasjonatów, bez jakiegokolwiek dofinansowania - podkreśla Marta Motyka. Przez dwa wieczory koncerty odbywały się na scenie, a potem imprezy przenosiły się nad ognisko. I tak jest do dzisiaj.

- Ja o Gorcograniu dowiedziałem się od Janka Kotarby, z którym znaliśmy się od lat 70. ubiegłego wieku, od czasów studenckiego muzykowania - opowiada Remigiusz Dyduła, lider zespołu Browar Żywiec. Zaznacza, że nazwa zespołu powstała o wiele wcześniej, zanim marka tego piwa zyskała obecną renomę. Jak podkreśla, jego zespół najpierw grał muzykę biesiadną, towarzyszącą rajdom, potem przeszedł metamorfozę w kierunku liryki.

Zespół stał się bywalcem tej wyjątkowej sceny gorczańskiej i nieformalnego festiwalu. Na Gorcstoku występował też Wojciech Jarociński z Wolnej Grupy Bukowina, Paweł Orkisz, Jurek Bożyk czy Andrzej Mróz - legenda piosenki turystycznej. Można tu było posłuchać nie tylko turystycznych szlagierów, pobrzmiewała poezja śpiewana, jazz, blues. Widownię stanowili ci, którzy w bazie spali, czasem zachodzili leśnicy. Z dołu rzadko kto docierał.