Stowarzyszenie HEJT STOP wysłało do Policji w Zakopanem pismo z prośbą o wyjaśnienie sytuacji związanej z akcją Łowców pedofili na Krupówkach.

Działania grup Łowców pedofili krytykował m. in. Rzecznik Praw Obywatelskich:

Do_KGP_lowcy_pedofili_14.09.2021.pdf (brpo.gov.pl)

W piśmie rzecznika czytamy m. in. że podstawiając do rozmów z "łowionymi" osobami dorosłych nie można mówić o przestępstwie, a zachowanie Łowców pedofili można kwalifikować jako "karalną prowokację". Wątpliwości budzi też ujawnianie wizerunku zatrzymywanych w czasie transmisji na żywo prowadzonych przez łowców.

Po opublikowaniu wywiadu z przedstawicielem Łowców pedofili odezwała się do nas rzecznik stowarzyszenia HEJT STOP Monika Zając:

"Informuję iż Stowarzyszenie Zwykle HEJT STOP z siedzibą w Warszawie, w dniu dzisiejszym skierowało pismo z prośbą o wyjaśnienie, w sprawie zatrzymania mężczyzny za pośrednictwem ECPU Polska w dniu 22 grudnia 2021 roku. O naszych działaniach w sprawie tzw Łowców Pedofilii pisała gazeta wyborcza oraz portal Onet. Obecnie nasza aplikant radca prawna Agnieszka Moskwa prowadzi dwie sprawy o dobra osobiste przed warszawskim sądami w związku z zatrzymaniami w ostatnim okresie, które prowadziły członkowie grupy ECPU Polska. Ostatnio pani wice prezes zarządu HEJT STOP Sabina Bobin złożyła w imieniu stowarzyszenia HEJT STOP zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa przez tzw. Łowców Pedofilii. Czekamy na decyzję prokuratury okręgowej w Warszawie."

Stowarzyszenie to  przedstawia taką opinię prawną dotyczącą działania Łowców:

Osoba złowiona przez tzw. łowców pedofilów czy strażników dziecięcych snów nie realizuje znamion przestępstwa. Za to działalność łowców czy strażników dziecięcych snów budzi poważne wątpliwości prawne oraz moralne m.in. takie działanie narusza prawo do ochrony wizerunku, tajemnicy korespondencji, równego prawa, ochrony godności oraz prawo do sądów. Nie ma żadnych wątpliwości, że prawo karne chroni dzieci przed wykorzystaniem seksualnym oraz przemocą seksualną. Kontakt intymny z osobą poniżej 15 roku życia wyczerpuje znamiona przestępstwa. 

Instytucje państwa powinny uczynić wszystko, by ochronić dzieci przed niedozwoloną ingerencją w ich nietykalność seksualną. Przestępstwo pedofilskie to wysoce społecznie szkodliwy, pozostawiający często trwałe piętno, odrażający czyn. Nie ma co do tego żadnych wątpliwości. Nie ma przestępstwa, gdy nie ma przepisu ustawy, który by mówił, że dany czyn jest przestępstwem (nullum crimen sine lege). Nie można naginać prawa karnego na niekorzyść obywatela – niezależnie, o jakie przestępstwo czy wykroczenie chodzi. Nie karze się ludzi za same złe zamiary. W państwie prawa niedopuszczalne są też samosądy. Z prawnego punktu widzenia przestępstwem docelowym – do którego popełnienia zmierza sprawca proponujący “dziecku” kontakt seksualny – może być obcowanie pedofilskie z małoletnim do lat 15. Mówi o tym art. 200 § 1 k.k. Art. 200. § 1. Kto obcuje płciowo z małoletnim poniżej lat 15 lub dopuszcza się wobec takiej osoby innej czynności seksualnej lub doprowadza ją do poddania się takim czynnościom albo do ich wykonania, podlega karze pozbawienia wolności od lat 2 do 12. 

W opisywanej sytuacji dokonanie tego przestępstwa jest oczywiście niemożliwe. Nie ma żadnego dziecka, które miałoby zostać pokrzywdzone, lecz od początku w roli dziecka występuje dorosły łowca pedofilów. “Sprawca” nie może więc doprowadzić do kontaktu intymnego osoby poniżej lat 15. Dokonanie przestępstwa nie następuje, a faza, w której “w realu” zostaje ujęty “sprawca”, nie pozwala zastosować kwalifikacji prawnej mówiącej o usiłowaniu nieudolnym popełnienia przestępstwa pedofilskiego. Skoro żadne dziecko nie przychodzi na umówione spotkanie, to oczekujący na dziecko “sprawca” nie zmierza jeszcze bezpośrednio do podjęcia z dzieckiem intymnego kontaktu. Oczekiwanie na ofiarę, która nie nadchodzi, nie jest usiłowaniem. Nie jest to “bezpośrednie zmierzanie do dokonania”, czego wymaga art. 13 k.k. Tym bardziej, że niedozwolony kontakt seksualny nie miałby chyba przecież miejsca w przestrzeni publicznej, gdzie miało dojść do spotkania, lecz np. w jakimś mieszkaniu, biurze czy samochodzie. Nie mają tu więc zastosowania przepisy Kodeksu karnego, mówiące o usiłowaniu popełnienia przestępstwa pedofilskiego opisanego w art. 200 § 1 k.k., a więc ani art. 13 § 1 k.k. (usiłowanie udolne), ani art. 13 § 2 k.k. (usiłowanie nieudolne). Łowca pedofilów ingeruje w przebieg zdarzenia (ostatecznie “łowi” pedofila) na etapie przygotowywania się “sprawcy” do kontaktu intymnego z dzieckiem. 

To ważna konkluzja: czyn złowionego pedofila zatrzymuje się w fazie przygotowania. Polski Kodeks karny nie przewiduje generalnej karalności przygotowania do przestępstwa pedofilskiego (tak samo nie ma generalnej karalności przygotowania np. do zabójstwa czy kradzieży). Przygotowanie jest co do zasady niekaralne. Jest ono karalne tylko wtedy, gdy w konkretnym przepisie Kodeksu karnego opisany zostanie czyn polegający na przygotowaniu, tzn. poprzedzający usiłowanie popełnienia konkretnego przestępstwa. Polski Kodeks karny nie przewiduje karalności przygotowywania się do popełnienia przestępstwa pedofilskiego w żaden inny sposób, jak tylko ten opisany w art. 200a k.k. Nie ma też karalności nieudolnego przygotowania, tj. sytuacji, gdy dana osoba nie wyczerpie wszystkich znamion opisanych w art. 200a k.k., bo będzie mylnie sądziła, że nawiązała kontakt z rzeczywistym dzieckiem. Oznacza to, że łowca pedofilów nie łowi przestępców. Trzeba to rozumieć w ten sposób, że czyn “pedofila”, który rzekomo jest popełniany w momencie “złowienia”, gdy dochodzi do spotkania się pedofila i łowcy w pułapce, po ich internetowej rozmowie, nie wyczerpuje znamion żadnego czynu karalnego ze strony rzekomego pedofilia.

Poniżej przypominamy naszą rozmowę z przedstawicielem Łowców pedofili: