Chcesz piękniej i szczuplej wyglądać - spróbuj "miłosnej diety". Jest ona nie tylko łatwa, ale również bardzo smaczna. Jej podstawą są produkty zaostrzające erotyczny apetyt, czyli... afrodyzjaki.

Apetyt na miłość

Lista afrodyzjaków jest długa. Oprócz warzyw, owoców i ziół znajdują się na niej przyprawy, słodycze, ryby i owoce morza. I dobrze. Na miłosnym talerzu powinny się znaleźć zarówno produkty bogate w białko, jak i węglowodany. A zatem czym prędzej wprowadź do swojego menu owoce i warzywa bogate w witaminy z grupy B i beta-karoten. Istnieje przekonanie, że afrodyzjaki dynamicznie wpływają na stężenie hormonów w organizmie. Ogólnie żywność działającą pobudzająco dzielimy na trzy grupy:

* rośliny wzmagające siły witalne, do których zalicza się: lubczyk, anyż, kminek, cynamon, imbir, kardanom, seler, jałowiec, gałka muszkatołowa, kurkuma;

* nalewki, napoje ziołowe i herbaty na bazie żeń-szenia, guarany oraz ziela Damiana, które zawierają alkaloidy zwiększające podniecenie. Trzeba z nich jednak korzystać z umiarem, ponieważ przedawkowanie ich może wywołać zatrucie;

* produkty zawierające ekstrakty takich roślin, jak lulek czarny, mak, konopie siewne.

Mianem afrodyzjaków okrzyknięto: owoce morza (zwłaszcza ostrygi, homary, raki, kraby, małże), białe mięso z grilla, szparagi, seler, ananas, avocado, figi, banany, brzoskwinie, maliny oraz truskawki.

Afrodyzjaki nie są czymś zupełnie nowym. W średniowieczu z umiejętności przygotowywania magicznych eliksirów słynęły czarownice. Do przyrządzania mikstur wykorzystywały one głównie żywicę drzew, jądra zwierząt, pomidory zwane „jabłkami miłości”, ostrygi oraz jaszczurki. Ważnym składnikiem były także włosy mężczyzny, na którego miał zostać rzucony czar. Wielką popularnością cieszył się także sproszkowany róg nosorożca oraz korzeń żeń-szenia.

Jak się okazuje, w tym okresie dość częstą praktyką kobiet było przygotowywanie potraw wzmagających pociąg seksualny partnera. Popularne było smarowanie skóry miodem i posypanie go pszenicą. Z tak przygotowanego i zmielonego ziarna należało upiec chleb i podać go do zjedzenia partnerowi.

oprac. AW

Tygodnik Podhalański 30/2007