Krzysztof Wąsowicz zdobył ponad 1300 głosów, podczas gdy jego kontrkandydat 10 razy mniej. Teraz jest burmistrzem leżącego na południe od Chicago miasteczka Justice, liczącego 12 tysięcy mieszkańców.

Polski burmistrz

Jego sukces jest tym większy, że jest emigrantem pierwszego pokolenia, do USA przyjechał w 1975 roku. Od początku zaangażował się w polonijną, a właściwie podhalańską działalność społeczną. Wraz z Józkiem Bafią był jednym ze współzałożycieli koła Związku Podhalan Białka Tatrzańska (długoletni sekretarz protokołowy), z Wacławem Ustupskim zakładał też koło łowiecko-strzeleckie „Hubertus”. Działał w Zarządzie Głównym Związku Podhalan.

Po osiedleniu w USA, przez jakiś okres czasu pracował fizycznie w fabryce wędlin, później został agentem w biurze nieruchomości. Zamieszkał w Justice. Dwa lata temu za namową ówczesnego prezesa ZPPA Henryka Mikołajczyka wystartował w wyborach na sekretarza miasta. Przegrał, gdyż był z nowego – opozycyjnego wobec starych władz miasta – ugrupowania. Jednak uzyskanie 40% ważnych głosów pozwoliło mu uwierzyć, że w następnych wyborach może być lepiej. Dostał wtedy propozycję pracy w urzędzie, lecz jej nie przyjął. Zaczął za to działać jako radny w bibliotece w Justice, gdzie akurat zrobił się wakat. Zorganizował kącik polskiej książki, ta społeczna praca na rzecz miasta pozwoliła mu poznać jego mieszkańców, a także dać im się poznać jako dobry pracownik i społecznik. Wszystko to spowodowało, że zaproponowano mu kandydowanie na „majora” (burmistrza) Justice w wyborach uzupełniających do władz lokalnych 2007 roku. Jak mówi polski burmistrz amerykańskiego miasteczka, na jego wygraną złożyło się kilka czynników: – Przede wszystkim profesjonalna kampania i bardzo dobra strona internetowa. Chodziliśmy od domu do domu i przedstawialiśmy swój program. Program mieliśmy prosty: wyczyścić finanse, poprawić współpracę urzędu z mieszkańcami, wyjść im naprzeciw. Jak widać, program był przekonujący, bo miasteczko Justice ma polskiego burmistrza, który chce pokazać, że Polak potrafi. Co znamienne, jest to pierwszy polski burmistrz-emigrant nie urodzony w USA. Gratulują mu wszyscy – zarówno Polacy, jak i Amerykanie.

– Jakiś czas temu chciałem wybudować dom w Justice. Wtedy spotkałem się z arogancją i niechęcią miejskich inspektorów budowlanych. Powiedziałem im, że kiedyś wystartuję na „majora” Justice i wygram, a wtedy im przypomnę, jak łamali przepisy. Roześmiali mi się w twarz. Cóż, przyszedł czas, żeby im to przypomnieć – uśmiecha się odpowiadając na pytanie, co go skłoniło do kandydowania. Wygrał też dlatego, że większość mieszkańców Justice miała dosyć kliki sprawującej władzę. Panującej w mieście korupcji, nepotyzmu i arogancji urzędników (poprzedni burmistrz został skazany za malwersacje i przekupstwo). Jego następca bardzo chce zmienić wizerunek władzy miasteczka. – Ratusz to nie agencja pracy dla rodziny i przyjaciół burmistrza, stanowiska mają obejmować ludzie kompetentni, z odpowiednim wykształceniem – zapewnia Wąsowicz. – Trzeba też zmienić podejście miejskich urzędników do petentów. Wielu z nich zapomniało, że utrzymywani są z pieniędzy podatnika i dla nich powinni pracować. Będzie dużo pracy. Miasteczko jest w złej sytuacji finansowej, ma długi, infrastruktura się wali. Będę się musiał wiele nauczyć już teraz. Wiem, co trzeba zrobić, żeby poprawić sytuację finansową miasta. Co najważniejsze nie mam ani w ratuszu, ani w mieście żadnych układów – to mi pomoże. Bo naprawdę trzeba wyczyścić, naprawić wiele spraw. Urzędnicy muszą wiedzieć, że są dla ludzi, a nie na odwrót. Krzysztof Wąsowicz ma program, pomysły i chęć do działania. Czy to wystarczy, żeby – będąc „emigracyjnym burmistrzem” – zmienić schemat myślowy amerykańskich miejskich urzędników?

Krzysztof Wąsowicz urodzony w 1951 roku w Krakowie. Ukończył Wyższą Szkołę Rolniczą w Krakowie, w czasie studiów członek zespołu „Skalni”. W USA od 1975 roku. Żona Helena z domu Liptak, góralka z Białki Tatrzańskiej. Mają dwóch synów. Krzysztof, sierżant Marine Corps, weteran z Iraku, obecnie studiuje. Podobnie jak jego brat Andrzej, który chce być nauczycielem literatury angielskiej.

Miłosz Sowa

Tygodnik Podhalański 17/2007