Opryszczka, popularnie zwana także zimnem, może dopaść każdego i o każdej porze roku. Możesz jej uniknąć, wzmacniając odporność.

Pierwszym sygnałem, zanim pojawi się na ustach czerwony pęcherzyk, jest swędzenie i pieczenie. Nosicielami wirusa Herpes simplex jest praktycznie co piąta osoba. Choć pierwszy kontakt z zimnem zdarza się w dzieciństwie, bywa, że uśpiona opryszczka czeka na moment, kiedy spada odporność organizmu. Wystarczy zwykłe przeziębienie, gorączka, przemęczenie, kuracja antybiotykami, zbyt długie przebywanie na słońcu bądź wychłodzenie organizmu, by pojawiła się na ustach. Kobiety narażone są dodatkowo na opryszczkę w dniach poprzedzających miesiączkę i podczas niej. Zimno przenosi się drogą kropelkową albo przez dotyk. Jeśli nie chcesz zarazić wirusem innych, dbaj o higienę. Dokładnie myj naczynia. Nie pozwalaj, by ktoś pił z twojej szklanki lub używał twojego ręcznika. Unikaj całowania. Opryszczka jest naprawdę groźna, gdy dostanie się w okolice oczu.

Gdy się pojawi swędzenie w okolicy ust, nie zwlekaj, tylko sięgnij po preparaty przeciw opryszczce. Jeśli ich nie masz, możesz skorzystać z kilku sprawdzonych domowych sposobów. Zaczerwienione miejsce potrzyj zwilżoną tabletką polopiryny, przemyj naparem z szałwii lub rumianku. Przede wszystkim jednak wzmocnij organizm. Zadbaj, by twoja dieta była bogata w witaminę C. Jedz warzywa i owoce. Świetnym preparatem antywirusowym jest czosnek. Codziennie używaj pomadki z filtrem ochronnym. Dobra dieta, właściwy sposób ubierania się, aktywność fizyczna, odpowiednia ilość snu, unikanie stresu, wstrzymywanie się od zbyt długi kąpieli słonecznych – jeśli będziemy o tym wszystkim pamiętali, nie tylko nasza opryszczka pozostanie w uśpieniu, ale po prostu będziemy czuli się lepiej.

Wirus opryszczki zyskał miano „zarazka doskonałego”, należy bowiem do grupy tych, które – pojawiając się w organizmie człowieka – pozostają tam już na zawsze. Do dnia dzisiejszego nie odkryto skutecznej metody eliminacji wirusa raz przedostającego się do systemu nerwowego. Zakażenie występuje najczęściej we wczesnym dzieciństwie, choć później chory często nie jest świadomy obecności Herpes simplex. Ten natomiast odnajduje swoje miejsce w układzie nerwowym, stając się niewykrywalnym dla systemu immunologicznego.

oprac. aw