Kochała góry i w Tatrach zostawiła życie. W Dniu Wszystkich Świętych na Hawraniu zginęła Zofia Cybulska. Od tej tragedii minęło już ponad 10 lat. Przypominamy tekst, w którym informowaliśmy o śmierci zakopianki.

1 listopada nad głowami setek osób odwiedzających cmentarz przy ul. Nowotarskiej w Zakopanem uniósł się śmigłowiec TOPR. Groby odwiedzał też wtedy Maciej Berbeka – himalaista, towarzysz wielu wypraw Zofii Cybulskiej. Nikt nie przypuszczał, że maszyna z ratownikami leci właśnie jej na pomoc.

Zofia Cybulska poślizgnęła się na trawiastym zboczu Hawrania – najwyższego szczytu słowackich Tatr Bielskich. Spadła kilkaset metrów w dół, zginęła na miejscu. Hawrań znajduje się poza znakowanym szlakiem. Od 1 listopada zresztą wszystkie wysokogórskie szlaki w Tatrach Słowackich są zamknięte.

W Zakopanem Zofia Cybulska mieszkała od 10 lat. Była wieloletnim dyrektorem hotelu Mercure Kasprowy, pełniła funkcję wiceprezes Klubu Wysokogórskiego. Na ostatnią w swoim życiu wyprawę wyruszyła z Maciejem Pawlikowskim, prezesem klubu, ratownikiem TOPR.

– Bardzo kochała góry – mówi himalaista Maciej Berbeka, który jeszcze w sierpniu tego roku towarzyszył Zofii Cybulskiej w zdobyciu 2 czterotysięcznych szczytów w Alpach. – Spędzała w nich od wielu lat każdą wolną chwilę. Poznaliśmy się kilkanaście lat temu, gdy jeszcze nie mieszkała w Zakopanem, i to właśnie Tatry przygnały ją pod Giewont.

Miała na koncie wejście na mniej więcej 20 czterotysięcznych szczytów w Alpach i większość dwutysięczników w Tatrach. Wyznaczyła sobie za cel zdobywanie właśnie najwyższych gór w tych dwóch pasmach. Stanęła także na najwyższym szczycie Ameryki Południowej – Aconcagua i Kaukazu – Elbrusie. Brała udział w wyprawach w Himalaje. – Tak jak w życiu zawodowym, tak i w górach wyznaczała sobie cele i robiła wszystko, aby je zrealizować. W górach miało to być właśnie zdobycie najwyższych szczytów Alp i Tatr. Tak na szybko trudno próbować nawet wyjaśnić okoliczności tej tragedii. Dla wielu osób koniec jesieni, gdy Tatry są piękne i opustoszałe, to najwspanialszy czas na wycieczki – dodaje Maciej Berbeka.

Jej współpracownicy i znajomi podkreślają, że była bardzo ciepłym, miłym człowiekiem, w którego towarzystwie wszyscy chcieli przebywać. – Jeszcze w piątek rozmawialiśmy na temat zapisów w strategii promocyjnej miasta, mieliśmy ponownie spotkać się we wtorek – mówi Andrzej Kawecki, szef Biura Promocji Zakopanego. – Zosia była dla siebie bardzo wymagająca. Gdy została dyrektorem hotelu Kasprowy, można powiedzieć, że to ona postawiła go ponownie na nogi. Była bardzo pogodna, pomysłowa. Gdy w poniedziałek dotarła do mnie ta tragiczna informacja, zacząłem słuchać Andrzeja Brandstattera, zespołu Hawrań i aż łzy cisnęły się do oczu. To straszny cios nie tylko dla jej przyjaciół, ale dla całej zakopiańskiej społeczności – twierdzi Kawecki. Dodaje, że Zofia Cybulska do wszystkiego, także do wypraw górskich przygotowywała się perfekcyjnie pod każdym względem. Tym bardziej trudno uwierzyć w poniedziałkową tragedię.

Była też członkiem Zarządu Tatrzańskiej Izby Gospodarczej, z ramienia ugrupowania Twoje Zakopane kandydowała do zakopiańskiej rady miasta. – Jeszcze w piątek robiliśmy razem zdjęcia do ulotek wyborczych – wspomina burmistrz Janusz Majcher. – Zosia przytuliła się do mnie i powiedziała, że w ten sposób przekaże mi pozytywną energię. Będzie jej nam bardzo brakować. Gdy zabrała się za remontowanie hotelu Kasprowy, to chciała stworzyć z niego najlepszy tego typu obiekt. Teraz mówiła, że zrobi wszystko, aby wygrać wybory. Niestety, te plany przekreślił tragiczny wypadek.

Paweł Pełka

Tygodnik Podhalański 44/2010