Czy oscypek z grilla jest z grilla, co to są rydze - takie pytania stawiają niektórzy turyści.

Do kultowych pytań, które kelnerzy powtarzają sobie już jako anegdoty, należą na przykład: z jakiego mięsa jest żeberko, czy oscypek z grilla w karcie dań jest z grilla, co to są rydze, co to jest bagietka do rydzów. Często pojawiają się klienci z nadzwyczaj bujną wyobraźnią. Twierdzą, że 3 dni wcześniej w tej właśnie restauracji jedli pyszne ziemniaki w łupinach albo pstrąga z migdałami, gdy tymczasem w kucharskim repertuarze tych dań nie było nigdy. Problemy zaczynają się po zbyt dużej liczbie opróżnionych kieliszków z alkoholem. - Klient twierdził, że wypił o wiele mniej, niż zamówił rzeczywiście, albo wychodzi i robi nagle duże oczy, że trzeba zapłacić rachunek - mówi kelner z wieloletnim doświadczeniem, pracujący w restauracji przy Krupówkach.

Klient „nasz pan” więc domaga się rzeczy niemożliwych, a wiadomo, że kelner supermanem nie jest. W restauracji zjawia się na przykład nagle kilka osób i od progu krzyczą, że za 15 minut odchodzi im autobus i muszą mieć podane danie na stół w 3 minuty. Ktoś z kolei zamawia danie, a później, gdy widzi, co znalazło się na talerzu, twierdzi, że tego nie zamawiał, chociaż kwaśnicę widzi pierwszy raz w życiu, a myślał, że to bigos. Narzekający klienci to jednak margines, który powoli odchodzi w przeszłość. - Zdarza się, że po zjedzeniu słyszymy, że cielęcina była zbyt żylasta albo coś nie smakowało. Czasem też ktoś zje prawie całe danie, zostawia kawałeczek i żąda za wszystko zwrotu pieniędzy - dodaje kelner.

Reklamacje przyjmowane są po jednym kęsie, a nie po sprzątnięciu niemal całego dania z talerza. W sezonie, gdy nawet w dużej restauracji zajęte są wszystkie patelnie, bemary na zupy, ktoś nagle życzy sobie, aby podsmażyć mu pierogi. - Nie ma wtedy technicznej możliwości, jedna patelnia na pierogi posypie wszystkie zamówienia, a klient powinien to też zrozumieć. Ale pojawiają się tacy, którzy mówią, że chcą podsmażane pierogi, i koniec - mówi kelnerka od kilku lat pracująca w góralskiej restauracji. Kelnerzy nie lubią sytuacji, gdy przychodzi 10 osób, zamawiają po małym piwku, a następnie każdy chce płacić osobno, proszą o 10 rachunków i każdy z dumą wyciąga 100-złotowy banknot.

Do zup już nie plujemy

Do zamierzchłej przeszłości należą sytuacje, gdy wkurzony na narzekającego lub nieprzyjemnego gościa kelnera pluje mu do zupy. - Takich przypadków już nie ma, jeżeli kelner jest doświadczony, ma wyrobioną pozycję, to potrafi takiemu gościowi pokazać lub dogryźć w inny, ale dowcipny sposób. Pokazać mu, że jest chamem, w sposób cywilizowany. Taki klient może też w ramach rewanżu dłużej poczekać na swoje danie - twierdzi kelner. Zdarzają się sytuacje, gdy goście potrafią wulgarnie odzywać się do kelnerów, myląc restaurację z oborą. - Pamiętam, jak jeden ze stolików obsługiwała koleżanka, która poszła akurat na zaplecze. Stałam w okolicach baru i polerowałam szklanki. Po paru minutach podchodzi kobieta i krzyczy do mnie: k..., no rusz się, nie widzisz, że tu siedzimy? Takich słów nie ma nawet co komentować, bo o osobie świadczy jej zachowanie - przekonuje kelnerka.

Pojawiają się też goście, którzy od progu mówią do kelnera na „ty”, co w dzisiejszych czasach nie jest szczytem kulturalnego zachowania. Teksty typu: „Cześć, k..., weź mi przynieś to czy tamto” także się zdarzają. - Pojawił się kiedyś klient, który krzyczał do kelnera, że ma biegać wokół niego jak pies. Puszczamy takie uwagi mimo uszu, ale taki klient nie ma szans na szybką obsługę - wspomina kelner. Często gościom wydaje się, że wchodząc nawet do wykwintnej restauracji, wkraczają do przechowalni nart. - Próg restauracji przekracza grupa narciarzy w butach narciarskich, ciągną jeszcze ze sobą sanki, a przecież musimy dbać o drewnianą posadzkę. Często też dorośli biesiadują, jedzą, piją i przestają zwracać uwagę na swoje małe dzieci - kelnerka wymienia kolejne grzechy klientów. Rodzice nie zwracają uwagi na dzieci, a pociechy biegają jak szalone po restauracji. Kelnerom pozostaje wykonywanie karkołomnego slalomu z gorącymi zupami, które w każdej chwili mogą wylądować na podłodze lub na głowie dziecka. Te lepsze restauracje są ubezpieczone od szkód, które mogą być uczynione klientowi. - Pewna turystka wylała kiedyś sobie sama piwo na drogą torebkę, próbowała jednak wmówić kelnerowi, że to jego wina, a przez tę zalaną torebkę jej życie straciło sens, wszystko legło w gruzach i ogólnie to koniec świata - opowiada kelner.

Dawaj, dawaj, diewuszka

W ostatnich latach do Zakopanego tłumnie przyjeżdżają goście z Rosji czy Ukrainy. Wchodzą do restauracji i od razu krzyczą: „diewuszka, dawaj, dawaj”, piją dużo alkoholu, ale gdy nawiążą słowiański dialog z kelnerem, dają sute napiwki. - Mamy taki „myk”, że pytamy, skąd są - czy z Rosji, czy z Ukrainy, staramy się im trochę przypodobać, mówimy Ukraińcom, że ich lubimy i napiwek mamy gwarantowany - twierdzi kelnerka. Bardzo mili są Amerykanie, Niemcy, Anglicy. Są cierpliwi, czasem nawet poskładają po sobie talerze. Gorszą opinię mają goście z Izraela, którzy zostawiają po sobie na stolikach bałagan. - Gdy ktoś zwróci im bardzo uprzejmie drobną uwagę, w odpowiedzi usłyszy, że to antysemityzm, a oni mogą robić, co chcą - opowiada kelner. Na mapie Polski zdecydowanie wyróżniają się goście ze stolicy. - Tekst: „my jesteśmy z Warszawy”, albo „u nas w Warszawie” to już klasyka gatunku. Potrafią nawet pukać do drzwi parę minut po zamknięciu restauracji i twierdzić, że u nas w Warszawie, jak klient przyjdzie po zamknięciu, to też zostanie obsłużony - dodaje kelnerka. Bardzo pozytywne oceny wśród klientów dostają turyści ze Śląska - są mili, sympatyczni. 

Zdecydowana większość gości w ogóle nie robi awantur, nie zadaje dziwnych zapytań, ani nie traktuje kelnerów, jak swoich służących. Jeżeli ktoś przyjdzie do restauracji z uśmiechem na ustach, powie kulturalnie „dzień dobry”, jest miły, to z pewnością zostanie należycie obsłużony. - Jeżeli ktoś natomiast od początku dąży do konfrontacji i wydaje mu się, że na tę godzinę jest panem, a kelner służącym, może się zawieść. Gdy obie strony będą się szanować, to i klient wyjdzie zadowolony, a i kelner nie będzie pokrzywdzony - podsumowuje kelner.

Paweł Pełka, Tygodnik Podhalański 30/2013