- Moja 24-letnia córka od 3 miesięcy leczy się na depresję. Jest pod stałą opieką lekarza psychiatry, do którego ma zaufanie, bierze leki. Córka jest bardzo skryta, nie przekazuje mi treści swoich rozmów z lekarzem. Nie chce też, abym sama z nim porozmawiała. Chcę uszanować jej decyzję. Zdaję sobie sprawę z tego, że leczenie stanów depresyjnych musi potrwać, jednak zastanawiam się, czy psychoterapia nie przyspieszyłaby tego procesu. Na czym konkretnie polega i czy może być stosowana w depresji? - pyta Maria.

Na pytania Czytelników odpowiada Sławomir Wolniak, lekarz specjalista psychiatra, ordynator Kliniki Wolmed w Dubiu k. Bełchatowa: Najprościej mówiąc, psychoterapia jest metodą leczenia, która ma dać odpowiedź na pytanie, jakie mechanizmy są odpowiedzialne za pojawienie się objawów przeróżnych chorób. Należą do nich m.in. zaburzenia osobowości, zaburzenia afektywne, wśród których jest np. depresja, a także nerwice. Jest też metodą pomocniczą w leczeniu osób, które borykają się z różnego rodzaju uzależnieniami, oraz w leczeniu osób chorych psychicznie (a także ich późniejszej rehabilitacji).

Psychoterapia w głównej mierze polega na rozmowie, dzięki której możliwe staje się rozpoznanie i ustalenie mechanizmów związanych z pojawieniem się choroby oraz ich zmianie. To proces leczenia, dzięki któremu osoba poddana psychoterapii jest w stanie zmienić sposób myślenia i zachowania. Na podjęcie psychoterapii zgodę musi wyrazić sam pacjent. Bez jego akceptacji nie jest ona możliwa. Dla skuteczności terapii duże znaczenie ma możliwość swobodnego wyboru przez pacjenta momentu jej rozpoczęcia - bez nacisku psychoterapeuty i najbliższych. Ta decyzja może być podjęta po kilku wstępnych indywidualnych spotkaniach ze specjalistą. Pacjent musi też mieć świadomość, że psychoterapia jest procesem długotrwałym i wyrażając zgodę na uczestnictwo w spotkaniach, powinien nastawić się na wielomiesięczny kontakt ze specjalistą.

Depresja ma swoje źródło w bardzo różnych sytuacjach życiowych. Od samotności, przez uzależnienia, przewlekłą chorobę, po utratę bliskiej osoby. Przyczyna jej powstania może się też łączyć z czynnikami fizjologicznymi, które wiążą się z brakiem równowagi chemicznej w mózgu. Dlatego lekarz bierze pod uwagę oba czynniki choroby - psychologiczne i fizjologiczne. Z kolei sama psychoterapia to próba zrozumienia, co doprowadziło do stanów depresyjnych i próba rozwiązania problemów. Wszystko po to, by pacjent odzyskał kontrolę nad życiem. Ponadto psychoterapeuta uczy pacjenta technik, które pozwolą mu pokonywać problemy i radzić sobie z przeróżnymi życiowymi trudnościami.

Należy tu jednak zaznaczyć, że chociaż stosowanie farmakologii przeciwdepresyjnej i psychoterapii jest skutecznym leczeniem, to nie w każdym przypadku istnieją zalecenia do ich jednoczesnego stosowania. Tak się dzieje wówczas, gdy depresja nie ma bezpośredniego związku ze stanem psychicznym i problemami konkretnej osoby. Tak więc o zastosowaniu psychoterapii powinien zadecydować lekarz psychiatra.

Mimo oporów córki, proszę spróbować przekonać ją do rozmowy na temat przebiegu leczenia i konieczności Pani konsultacji z lekarzem psychiatrą, by mogła Pani uczestniczyć w procesie dochodzenia do zdrowia swojej córki.

Tygodnik Podhalański 35/2013

Artykuł zawiera płatny link.