Leczy gardło, pomaga w walce z alergią, łuszczycą czy grzybicą. Działa wspomagająco w nerwobólach i przy reumatyzmie.

O„sal in Rabka” pisał już w XIII w. Jan Długosz. Ze słonej wody od niepamiętnych czasów korzystali mieszkańcy, choć długo nie mieli pojęcia o jej zdrowotnych właściwościach. W 1568 r. król Zygmunt August nadał Jerzemu Grosmanowi, mieszczaninowi z Oświęcimia, przywilej na poszukiwanie soli w Rabce i późniejsze jej wydobywanie. Pierwszy „głęboki na trzy łachy” szyb wybił Marcin Konopnicki, dworzanin królewski. Złóż soli wprawdzie w Rabce nie znaleziono, ale w kolejnych wiekach przekonano się o leczniczych właściwościach sączącej się ze źródeł słonej wody. Skład tych solanek dokładnie zbadał dopiero w 1858 r. prof. Józef Dietl z Uniwersytetu Jagiellońskiego. Rabczańskie źródła okazały się jednymi z najsilniejszych solanek jodowo-bromowych w Europie. Było to wręcz sensacyjne odkrycie. Nic więc dziwnego, że już w 1864 r. w Rabce stanęły pierwsze łazienki i kilka budynków dla kuracjuszy. Jak się bowiem okazuje, rabczańska solanka jodowo-bromowa jest bogata w biopierwiastki i mikroelementy (zawiera m.in. sód, brom, jod, bor, mangan, wapń). Ma działanie antybakteryjne. Działa wspomagająco przy przewlekłych i nawracających chorobach dróg oddechowych i jamy ustnej. Ma także działanie oczyszczające i przeciwzapalnie, działa wspomagająco w leczeniu zwyrodnień stawów. Polecana jest chorym w okresach rekonwalescencji, a także przy różnych chorobach dermatologicznych, kłopotach z trądzikiem, łuszczycą, łojotokiem czy grzybicą.

Dziś uzdrowisko dysponuje dziewięcioma ujęciami wód głębinowych o głębokości do 1300 m, głównie solanek z grupy jodkowo-chlorkowo-sodowo-bromkowych. Na obrzeżach Parku Zdrojowego w 2009 r. powstał kompleks dwóch drewnianych pawilonów: Tężni Solankowej oraz Pijalni Wód. Jest to inhalatorium na wolnym powietrzu. Działanie tężni oparte jest na zamkniętym obiegu 1,87% solanki, która dostarczana jest z pobliskiego odwiertu „Helena” o głębokości 440 m. Ze znajdującego się pod tężnią zbiornika solanka wyprowadzana jest perforowanymi rurami na szczyt kolumny, na wysokość ok. 10 metrów. Opadając, zrasza drewniany ruszt wypełniony gałęziami tarniny, tworzącymi kolumnę tężni. Tworzy wokół niej solankowy aerozol. Pod wpływem wiatru i słońca solanka intensywnie paruje, tworząc bogaty mikroklimat, który działa podobnie jak rozbryzgujące się fale morskie. Osoby spacerujące wokół kolumny Tężni wdychają minerały i mi­kroelementy znajdujące się w solance, które przez błony śluzowe dróg oddechowych i skórę uzupełniają niedobór mikro­elementów w organizmie człowieka i powodują wzrost odpor­ności organizmu. Lekarze zalecają korzystanie z tężni przez przebywanie bezpośrednio w pobliżu inhalatora 15-20 minut lub w otoczeniu tężni 2-3 godziny.

Czystą solankę jodowo-bromową z kilkusetletniego źródła „Krakus” oraz termalną solankę jodowo-bromową z ujęcia „Rabka - IG2” można także w uzdrowisku nabyć. Stosuje się ją do płukania gardła, inhalacji, domowych kąpieli solankowych i przemywania skóry czy włosów. Rabczańska solanka jest też składnikiem serii kosmetyków o właściwościach pielęgnacyjnych, oczyszczających, przeciwzapalnych i antybakteryjnych. Są one wykonane wyłącznie z naturalnych składników, oprócz solanki w ich składzie są wyłącznie olejki roślinne. Kosmetyki te nie są konserwowane modnymi dziś parabenami. Polecane są do pielęgnacji skóry normalnej, a także wrażliwej, z problemami alergicznymi czy łuszczycowymi.

opr. bz

Tygodnik Podhalański 42/2013